بیست و هفتم شهریور ماه، سالروز درگذشت سید محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار»، شاعر پرآوازه ایرانی است. شورای عالی انقلاب فرهنگی به پاس مقام شامخ این شاعر که در سرودن شعر به هر دو زبان فارسی و ترکی آذربایجانی تبحر داشت و نماد وحدت ملی محسوب میشد، این روز را به نام روز شعر و ادب فارسی نامگذاری کرد.
شهریار از برجستهترین غزلسرایان معاصر است که با الهام از حافظ، غزل را احیا کرد. منظومه «حیدربابایه سلام» او به زبان ترکی، شاهکاری جهانی است که به دهها زبان ترجمه شده است. ویژگی بارز شعر شهریار، رقت احساسات، مذهبی بودن و مردمی بودن آن است که او را در دل تودههای مردم جای داده است.
زبان فارسی یکی از ارکان اصلی هویت ملی و عامل پیوند اقوام مختلف ایرانی است. ادبیات فارسی با داشتن گنجینههایی از عرفان، حکمت و حماسه، سهم بزرگی در میراث بشری دارد. اختصاص یک روز ملی به شعر و ادب، یادآوری لزوم حفظ، گسترش و آموزش صحیح این زبان به نسلهای آینده است.
استاد شهریار با اینکه آذریزبان بود، شاهکارهایی به زبان فارسی خلق کرد که نشاندهنده عمق عشق او به ایران و زبان فارسی است. او همواره بر یکپارچگی ایران تأکید داشت. انتخاب سالروز درگذشت او به عنوان روز شعر و ادب فارسی، پیامی روشن از همدلی و یگانگی تمام اقوام ایرانی زیر پرچم فرهنگ و ادب است.
اشعار شهریار سرشار از عاطفه، سادگی و صمیمیت است. او از اصطلاحات عامیانه و ضربالمثلها در شعرش استفاده میکرد که باعث ارتباط عمیق مردم با آثارش شد. اشعار آیینی او در مدح اهل بیت (ع)، به ویژه شعر معروف «همای رحمت» در وصف امام علی (ع)، جایگاه ویژهای در ادبیات مذهبی دارد.
