یکی از مهمترین محورهای تحلیل دستاوردهای انقلاب اسلامی، مسئله استقلال سیاسی است. پیش از انقلاب، ایران حیاط خلوت قدرتهای غربی بود و شاه ایران بدون اجازه سفارتخانههای بیگانه آب نمیخورد. انقلاب اسلامی به این تحقیر تاریخی پایان داد و «استقلال» را به معنای واقعی کلمه محقق ساخت. امروز جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری است که سیاستهایش را صرفاً بر اساس منافع ملی و اصول اسلامی خود تنظیم میکند.
تحلیلگران منصف سیاسی اذعان دارند که پیشرفتهای علمی ایران در شرایطی به دست آمده که کشور تحت شدیدترین تحریمهای ظالمانه بوده است. این جهش علمی نشاندهنده کارآمدی نظام در مدیریت بحران و تبدیل تهدید به فرصت است. جوانان ایرانی با شعار «ما میتوانیم»، مرزهای دانش را در نانو، هستهای و پزشکی درنوردیدهاند.
در بحثهای سیاسی، امنیت ایران یک مؤلفه کلیدی است. در حالی که منطقه غرب آسیا درگیر جنگ و ناامنی است، ایران جزیره ثبات است. این امنیت تصادفی نیست، بلکه حاصل دکترین دفاعی انقلاب و خون پاک شهیدان مدافع حرم و وطن است. اقتدار موشکی و دفاعی ایران، سایه جنگ را از سر کشور دور کرده است.
انقلاب اسلامی مدلی نوین از حکومتداری را تحت عنوان مردمسالاری دینی ارائه داد. برخلاف تبلیغات دشمن، نقش مردم در تمامی ارکان نظام از طریق انتخابات پرشور کاملاً مشهود است. این مدل نشان داد که میتوان هم دیندار بود و هم دموکراسی واقعی داشت، بدون آنکه در دام لیبرال دموکراسی غربی گرفتار شد.
رویکرد انقلاب اسلامی از ابتدا حمایت از مستضعفین بوده است. مقایسه وضعیت رفاهی روستاها و شهرهای کوچک قبل و بعد از انقلاب، نشاندهنده جهشی بزرگ در توزیع عادلانه ثروت و امکانات است. اگرچه تا نقطه آرمانی فاصله داریم، اما جهتگیری نظام همواره به سمت کاهش فاصله طبقاتی و خدمت به محرومان بوده است.
