در کنار آموزشهای رسمی مدارس، معلمان خصوصی، مدرسان زبان و مربیان هنر نقشی حیاتی در تکمیل پازل شخصیتی و علمی دانشآموزان ایفا میکنند. این آموزشها که اغلب بر اساس علاقه و استعداد فردی انتخاب میشوند، تأثیر عمیقی بر آینده شغلی و رضایت درونی افراد دارند. یادگیری یک زبان جدید یا یک هنر، دریچههای ذهن را باز کرده و خلاقیت را افزایش میدهد. ۱۲ اردیبهشت فرصتی است تا از این قشر زحمتکش که در آموزشگاهها و منازل به نشر دانش مشغولند، قدردانی کنیم.
هنر در فرهنگ ایرانی-اسلامی جایگاه ویژهای دارد. از خوشنویسی که هندسه روحانی است تا نقاشی و تذهیب که تجلی زیبایی خداوند هستند. معلمان هنر با آموزش این مهارتها، نه تنها تکنیک، بلکه «دیدن» و «درک زیبایی» را به هنرجویان میآموزند. نقش آنان در تلطیف روحیه جامعه و حفظ میراث فرهنگی کشور انکارناپذیر است و شایسته تکریم ویژه در روز معلم میباشند.
آموختن زبانهای خارجی، به ویژه زبان عربی (زبان قرآن و دین) و زبان انگلیسی (زبان علم روز)، کلید ورود به گنجینههای دانش بشری است. مدرسان زبان با تحمل سختیهای آموزش و تفاوتهای فرهنگی، پلی میان تمدنها میسازند. شهید مطهری نیز بر لزوم آگاهی از علوم روز و زبان دانشمندان جهان تأکید داشتند تا مسلمانان بتوانند در عرصه جهانی حرفی برای گفتن داشته باشند.
معلمان خصوصی و تقویتی، اغلب با دانشآموزانی سر و کار دارند که در سیستم رسمی دچار ضعف شده یا نیاز به جهش تحصیلی دارند. صبر و حوصله این معلمان در آموزش چهره به چهره و تمرکز بر نیازهای خاص هر دانشآموز، نوعی ایثار آموزشی است. آنها با پر کردن خلأهای یادگیری، اعتماد به نفس از دست رفته دانشآموز را باز میگردانند و مسیر موفقیت او را هموار میکنند.
روز معلم تنها مختص معلمان مدارس و دانشگاهها نیست؛ بلکه هر کس که مهارتی را میآموزد، «معلم» است. مربیان فنی، هنری و زبان، مروجان فرهنگ «مهارتمحوری» هستند که نیاز امروز جامعه ماست. تقدیر از این عزیزان، گامی در جهت فرهنگسازی برای ارزش نهادن به تخصص و هنر در کنار مدارک دانشگاهی است.
