تحلیل علل شهادت امام حسن عسکری (ع) و نقش دسیسه‌های عباسی 1405

معتمد عباسی که از نفوذ معنوی امام وحشت داشت، نقشه قتل ایشان را کشید.

امام حسن عسکری (ع) در سن ۲۸ سالگی و در اوج جوانی مسموم و شهید شدند.

خلفای عباسی می‌دانستند که فرزند ایشان، مهدی موعود (عج) است که بساط ظلم را برمی‌چیند.

حصر خانگی و کنترل شدید نتوانست مانع ارتباط امام با شیعیان شود، لذا حذف فیزیکی را انتخاب کردند.

شهادت امام کاملا مخفیانه و با زهر انجام شد تا حکومت از شورش مردم در امان بماند.

دستگاه خلافت پزشکان خود را فرستاد تا مرگ را طبیعی جلوه دهند، اما حقیقت پنهان نماند.

افزایش پیروان و شبکه وکالت، زنگ خطری جدی برای حکومت بنی‌عباس بود.

ترس از فروپاشی قدرت پوشالی عباسیان، انگیزه اصلی جنایت بود.

امام عسکری (ع) خاری در چشم طاغوت بود که حتی در زندان نیز نورافشانی می‌کرد.

شهادت ایشان آغازگر عصر جدیدی در تاریخ شیعه، یعنی عصر غیبت بود.

شهادت یازدهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، امام حسن عسکری (ع) تسلیت باد.

آجرک الله یا صاحب الزمان، در سوگ پدر بزرگوارتان خون گریه می‌کنیم.

سامرا امروز سیه‌پوش است و مهدی (عج) صاحب عزای این مصیبت عظمی است.

پدری رفت و پسری تنها ماند، آغاز یتیمی عالم امکان و شروع غیبت تسلیت باد.

ای خورشید سامرا، غروب تو طلوع غربت شیعه بود. شهادت امام عسکری (ع) تسلیت.

زهر کینه عباسی، جگر گوشه پیامبر را پرپر کرد. سامرا غرق ماتم است.

یا امام عسکری، دیده در راه مهدی داریم و در عزای تو می‌سوزیم.

شهادت مظلومانه جوان‌ترین امام شیعه، حضرت ابامحمد (ع) بر عاشقان تسلیت باد.

امشب ملائک در سامرا نوحه می‌خوانند و مهدی فاطمه شال عزا بر گردن دارد.

دل‌ها هوای سامرا دارد، جایی که غریبانه امامی را به خاک سپردند.

معتمد عباسی، چهاردهمین خلیفه عباسی، دستور مسمومیت امام را صادر کرد.

امام به مدت شش سال امامت کردند که اکثر آن در حبس یا حصر خانگی گذشت.

شهادت در روز هشتم ربیع‌الاول سال ۲۶۰ هجری قمری رخ داد.

تشییع پیکر امام چنان باشکوه بود که سامرا به تعطیلی کشیده شد.

نماز بر پیکر مطهر را امام زمان (عج) (در کودکی) اقامه کردند که نشانگر انتقال امامت بود.

جعفر کذاب (برادر امام) قصد داشت نماز بخواند که توسط امام زمان کنار زده شد.

پزشکان درباری سعی کردند با داروهای خاص اثر زهر را خنثی یا مخفی کنند اما نشد.

خبر شهادت به سرعت توسط شبکه وکلا به شهرهای مختلف شیعه‌نشین رسید.

امام عسکری (ع) در کنار پدر بزرگوارشان امام هادی (ع) در خانه خود دفن شدند.

فشار بر خانواده امام پس از شهادت برای یافتن فرزند ایشان (مهدی) شدت گرفت.

یا ابالمهدی! چقدر سامرا بوی غربت می‌دهد. گنبد طلایی‌ات امروز در غبار غم گم شده است.

آقا جان، رفتی و بار سنگین غیبت را بر دوش دردانه ات گذاشتی.

دلم برای غربتت می‌سوزد، برای آن لحظه که کاسه آب لرزان در دستانت بود.

پسر کوچکت چطور نظاره‌گر جان دادن پدر بود؟ امان از دل مهدی.

سامرا خانه پدری ماست، خانه‌ای که امروز صاحبخانه‌اش را کشتند.

ما یتیم شدیم، نه آن روز که تو رفتی، بلکه هر روز که بی امام زمانیم.

شهادتت راز سر به مهری بود که فقط دیوار‌های زندان عباسی شنیدند.

ای زندانی سامرا، تو آزاده‌ترین مرد تاریخی که حصارها را شکستی.

کاش بودیم و در آن روزهای سخت سامرا، سپر بلایت می‌شدیم.

اشک‌هایمان نذر فرج فرزندت، که انتقام خون تو را خواهد گرفت.

سامرا ماتم سرا شد، مهدی ما در عزا شد / زهر کینه زد شراره، قلب مولا پاره پاره

یازده بار جهان گوشه زندان کم نیست / کنج زندان بلا گریه باران کم نیست

پدر مهدی موعود ز دنیا رفته / گلی از گلشن زهرا و علی وا رفته

ای ماه سامرا، خورشید جان فزا / رفتی و شد بپا، در عالمین عزا

زهر جفا آتش زده بر جان مولا / گرید زمین و آسمان، گرید ثریا

شد حسن عسکری مسموم زهر کین / شد تیره و تاریک، روی زمین

ای وای از آن دمی که مهدی‌اش رسید / رنگ از رخ بابای مظلومش پرید

سامرا غرق عزا، شیعه دارد نوا / تسلیت یا مهدی، تسلیت یا مهدی

در جوانی رفت از دست، حجت پروردگار / دیده گریان گشته مهدی، آن ولی کردگار

آتش گرفته جگرت یا حسن / جانم فدای پیکرت یا حسن