نوروز به طور سنتی زمان (آشتی کنان) است. فضای شاد و معنوی سال نو، زمینه را برای کاهش تنش ها و نرم شدن دل ها فراهم می کند. از نظر روانشناسی، برداشتن قدم اول برای آشتی، نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه اعتماد به نفس و سلامت روان است. افرادی که کینه را رها می کنند، آرامش بیشتری را در سال جدید تجربه خواهند کرد.
پیام آشتی باید کوتاه، صادقانه و بدون سرزنش باشد. یادآوری خاطرات خوب گذشته یا اشاره به بی ارزش بودن دنیا، می تواند تاثیرگذار باشد. از کلماتی که بوی اتهام می دهند (مثل: تو شروع کردی، تقصیر تو بود) به شدت پرهیز کنید. هدف، باز کردن باب گفتگو است، نه اثبات حقانیت.
اگر به کسی که با او قهر هستید پیام تبریک دادید و جوابی دریافت نکردید، ناراحت نشوید. شما وظیفه انسانی و اخلاقی خود را انجام داده اید و بار روانی کینه را از دوش خود برداشته اید. سکوت طرف مقابل ممکن است ناشی از آمادگی نداشتن او باشد. به او زمان بدهید و اصرار نکنید.
گاهی غرور مانع از ارسال پیام مستقیم می شود. در این موارد، استفاده از یک واسطه خیرخواه (ریش سفید فامیل یا دوست مشترک) در ایام دید و بازدید عید می تواند راهگشا باشد. حضور در یک جمع مشترک به بهانه عید دیدنی، فرصت خوبی برای شکستن یخ رابطه است.
بخشش به معنای تایید رفتار غلط طرف مقابل نیست، بلکه به معنای رها کردن خشم و رنجش است. وقتی کسی را می بخشید، در واقع به خودتان عیدی می دهید: آرامش ذهن و قلبی سبک. سال نو بهترین زمان برای این خانه تکانی روحی است.
