بازنشستگان سازمان ثبت احوال گنجینه های تجربه و خاطره هستند. کسانی که در دوران نبود کامپیوتر، با دقت و زحمت فراوان و با خط خوش اسناد هویتی مردم را تنظیم میکردند. تبریک روز ثبت احوال به پدربزرگ های بازنشسته، ادای دینی است به نسلی که پایه گذار نظم نوین اداری در کشور بودند.
در گذشته کارمندان ثبت احوال باید خوشنویسان ماهری میبودند زیرا شناسنامه ها دستی نوشته میشد. یادآوری این هنر و مهارت در پیام تبریک به پدربزرگ، حس ارزشمندی و نوستالژی زیبایی را در او بیدار میکند. آنها کاتبانی بودند که هویت یک ملت را نگاشتند.
وقتی نوه ای به پدربزرگش روز شغلی اش را تبریک میگوید، پل ارتباطی محکمی بین دو نسل برقرار میشود. پدربزرگ احساس میکند که زحمات گذشته اش فراموش نشده و نوه با تاریخچه خانوادگی خود آشناست.
