مشهورترین روایت در باب فضیلت زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی، حدیثی است از امام هادی علیه السلام. مردی از اهالی ری به خدمت امام رسید. حضرت پرسیدند: کجا بودی؟ گفت: به زیارت امام حسین علیه السلام رفته بودم. امام فرمودند: آگاه باش که اگر قبر عبدالعظیم را که نزد شماست زیارت میکردی، مانند کسی بودی که حسین بن علی علیه السلام را زیارت کرده است.
علمای شیعه دلایل متعددی برای این فضیلت برشمردهاند. نخست، مقام والای علمی و معنوی حضرت عبدالعظیم و تبعیت محض ایشان از ولایت. دوم، شرایط خفقان دوران بنیعباس که سفر به کربلا را بسیار خطرناک یا ناممکن کرده بود؛ لذا امام با این حدیث، شیعیان را به زیارت نایب خود و حفظ ارتباط با خط امامت تشویق کردند.
به واسطه همین حدیث شریف، حرم مطهر حضرت عبدالعظیم حسنی در فرهنگ شیعیان ایران به «کربلای ایران» شهرت یافته است. این لقب نشاندهنده پناهگاه بودن این حرم برای دلدادگان حسینی است که امکان سفر به عتبات عالیات را ندارند و دل خود را در شهر ری به ضریح ششگوشه اباعبدالله گره میزنند.
نکته مهم در دریافت این ثواب عظیم، شرط «معرفت» است. زیارت باید همراه با شناخت جایگاه ولایی و علمی حضرت عبدالعظیم باشد. زائری که بداند ایشان چگونه دین خود را حفظ کرد و چگونه مطیع امام زمانش بود، با الگوگیری از ایشان شایسته دریافت ثواب زیارت سیدالشهدا میشود.
این فرمایش امام هادی (ع) علاوه بر جنبه معنوی، یک حرکت استراتژیک فرهنگی بود. امام با ارجاع مردم به حضرت عبدالعظیم، کانون توجه شیعیان را در ایران تقویت کردند و شبکهای از ارتباطات ولایی را در منطقهای دور از مرکز خلافت شکل دادند تا تشیع در امان بماند.
