زیارت حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) دارای آداب ظاهری و باطنی است. آداب ظاهری شامل غسل زیارت، پوشیدن لباس پاکیزه، استعمال بوی خوش و ورود با پای راست است. اما مهمتر از آن، آداب باطنی است که شامل حضور قلب، معرفت به جایگاه امامزاده، توبه از گناهان و خضوع در برابر ولی خدا میباشد. رعایت این آداب باعث میشود نورانیت زیارت در جان زائر رسوخ کند.
برای حضرت عبدالعظیم حسنی زیارتنامهای معتبر نقل شده است که قرائت آن فضیلت بسیار دارد. در این زیارتنامه، زائر با سلامهای پیاپی به انبیاء و ائمه اطهار، اتصال این سلاله پاک را به سرچشمه وحی یادآور میشود و سپس با اوصافی عالی، مقام علمی و معنوی حضرت را میستاید. تدبر در مفاهیم این زیارتنامه، کلاس درسی برای شناخت ولایت است.
پس از اتمام قرائت زیارتنامه، مستحب است زائر دو رکعت نماز زیارت (مانند نماز صبح) به جا آورد. نیت این نماز، هدیه به روح مطهر حضرت عبدالعظیم است. این نماز تکمیلکننده زیارت و وسیلهای برای تقرب بیشتر به خداوند متعال به واسطه آبروی این ولی خداست.
یکی از آداب زیارت در شهر ری، زیارت دو امامزاده واجبالتعظیم دیگر، یعنی امامزاده حمزه (ع) (از نوادگان امام موسی کاظم ع) و امامزاده طاهر (ع) (از نوادگان امام سجاد ع) است که در جوار حرم حضرت عبدالعظیم مدفون هستند. شایسته است زائر پس از زیارت سیدالکریم، به زیارت این دو بزرگوار نیز مشرف شود.
اگرچه زیارت در هر زمانی مستحب است، اما در روایات و سیره علما، بر زیارت در شبهای جمعه، روز ولادت و وفات ایشان، روز عرفه و اعیاد مذهبی تاکید بیشتری شده است. در این زمانها، درهای رحمت الهی در این مکان مقدس گشودهتر و امید استجابت دعا بیشتر است.
