جملات زیبا درباره شاگردان و مکتب علمی امام صادق (ع) 1405

جابر بن حیان، پدر علم شیمی، تنها قطره‌ای از دریای علم صادق آل محمد (ع) بود که جهان را متحول کرد.

هشام بن حکم، آن جوان مناظره‌کننده، در مکتب امام صادق (ع) چنان پخته شد که بزرگترین متکلمان را در برابر منطقش به زانو درآورد.

زرارة بن اعین، امینِ احادیث شیعه، حاصل تربیت مکتبی است که در آن حفظ دین از حفظ جان واجب‌تر بود.

مفضل بن عمر را ببین که چگونه پای درس امام نشست و «توحید مفضل» را برای بشریت به ارمغان آورد؛ شگفتی‌های خلقت از زبان خالق.

ابان بن تغلب، کسی که امام صادق (ع) فرمود: «مرگ او دلم را به درد آورد»، نمونه‌ای از ۳۰ هزار حدیثی بود که در سینه‌اش حفظ کرده بود.

چهار هزار شاگرد! نه در یک کلاس درس معمولی، بلکه در دانشگاهی که سقفش آسمان مدینه و استادش حجت خدا بود.

مکتب امام صادق (ع) مرز نداشت؛ از کوفه تا خراسان، از بصره تا مصر، جویندگان علم پروانه‌وار گرد شمع وجودش می‌چرخیدند.

در مکتب جعفری، قلم مقدس است و مرکب مداد علما، از خون شهدا برتر. این است راز ماندگاری تشیع.

شاگردان امام صادق (ع) تنها فقیه نبودند؛ شیمیدان، منجم، طبیب، متکلم و مفسر بودند. مکتبی جامع برای تمام ابعاد انسان.

هر حدیثی که امروز در کافی و من لا یحضر می‌خوانیم، حاصل مجاهدت شاگردانی است که جانشان را سپر بلای احادیث امام کردند.

شاگردان مکتب صادق (ع)، ستارگانی بودند که شب تاریک تاریخ را با نور حدیث روشن نگه داشتند.

دانشگاه مدینه، کارخانه انسان‌سازی بود؛ محصولش انسان‌هایی آزاده، عالم و مجاهد.

آنها که پای درس امام صادق (ع) نشستند، تاریخ را ایستاده نوشتند.

قلم شاگردان صادق (ع)، ستون‌های کاخ‌های ظلم بنی‌عباس را لرزاند.

میراث شیعه، مدیون کاغذ و قلم‌هایی است که در مکتب امام صادق (ع) متبرک شد.

حسن بن علی وشاء می‌گوید: در مسجد کوفه ۹۰۰ نفر را دیدم که همگی می‌گفتند «حدثنی جعفر بن محمد». این یعنی اوج شکوفایی علمی.

ابوحنیفه (پیشوای حنفی‌ها) و مالک بن انس (پیشوای مالکی‌ها) افتخارشان این بود که مدتی شاگرد امام صادق (ع) بوده‌اند.

مکتب امام صادق (ع) تنها مدرسه شیعی نبود؛ دانشگاه وحدت بود که از همه مذاهب در آن کسب علم می‌کردند.

شاگردان امام مأموریت داشتند علم را نشر دهند؛ مؤمن الطاق در کلام، حلبی در فقه و جابر در علوم طبیعی.

سازمان وکالت که توسط شاگردان شبکه سازی شد، شیعه را برای دوران غیبت آماده کرد.