دلنوشته غمگین برای اولین زمستان بدون مادر 1405

زمستان آمد مادر جان اما تو نیستی که با چای دارچین و نگاه گرمت به استقبال سرمای دی بروی خانه مان امسال سردترین نقطه جهان است

اولین برف زمستان بارید اما دلم خوش نیست چون برف پیری بر سر من نشسته از غم فراقت مادر کجایی که زمستان بی تو یخبندان است

دی ماه رسید و تقویم به من دهن کجی میکند که قرار است سه ماه سرد را بدون آغوش گرم تو سر کنم روحت شاد مادر مهربانم

می گویند زمستان فصل زیبایی است اما برای من که مادرم را در خاک سرد سپرده ام زمستان تکرار مکرر غم است

مادر جان پالتوی گرم پوشیده ام اما از درون میلرزم هیچ لباسی جای گرمای وجودت را نمی گیرد اولین زمستان بی تو سخت می گذرد

ننه سرما آمد ولی ننه مهربان من رفت خانه بی مادر مثل زمستان بی برف خشک و سرد و بی روح است

یلدا رفت و زمستان آمد و جای خالی ات در هر گوشه خانه فریاد میزند کاش بودی و دی ماه را برایمان اردیبهشت میکردی

سرمای هوا بهانه است من از سرمای نبودن توست که اینگونه یخ زده ام مادر برگرد که زمستان شوخی بردار نیست

کاش میشد برف ها را کنار زد و یک بار دیگر صورت ماهت را دید اولین زمستان بی مادری امتحان سخت خدا بود

به پنجره یخ زده نگاه میکنم و اسمت را رویش مینویسم مادر بخار دهانم گرم است اما آهم سرد و جانسوز