پدربزرگ مادری (پدرِ مادر) نقش عاطفی بسیار پررنگی در زندگی نوه ها دارد. معمولاً به دلیل رابطه نزدیک تر دختر با پدرش، نوه ها نیز احساس صمیمیت و راحتی بیشتری در خانه پدربزرگ مادری دارند. این خانه اغلب مرکز گردهمایی دایی ها و خاله هاست و خاطرات کودکی بسیاری در آن شکل می گیرد. تبریک نوروز به او، قدردانی از ریشه و اصالت مادری است.
در فرهنگ عامه ایران، اصطلاح «نوه مغز بادام است» اغلب از زبان پدربزرگ ها و مادربزرگ ها شنیده می شود. رابطه نوه ها با خانواده مادری (دایی و خاله) معمولاً با شوخی، خنده و صمیمیت بیشتری همراه است. پیام های تبریک به این بخش از خانواده، معمولاً لحنی گرم، خودمانی و شاد دارد.
یکی از زیباترین مضامین در تبریک به پدربزرگ مادری، تشکر از او بابت تربیت و پرورش مادر است. این نوع نگاه، احترام عمیق نوه را نشان می دهد و به پدربزرگ حس افتخار و رضایت می بخشد. این پیام به صورت غیرمستقیم، مقام مادر را نیز تکریم می کند.
دید و بازدید عید با خانواده مادری معمولاً پرجمعیت و پرشور است. احترام به پدربزرگ به عنوان بزرگ خاندان، نشستن پای صحبت های او و طلب دعای خیر، از آداب اصلی این دیدارهاست. تبریک کتبی یا تلفنی قبل از دیدار حضوری، نشانه ادب و اشتیاق نوه برای دیدار است.
پدربزرگ مادری حلقه اتصال بین خواهران و برادران (مادر، خاله ها، دایی ها) است. وجود او باعث می شود که اعضای خانواده دور هم جمع شوند. با تبریک گفتن و آرزوی طول عمر برای او، در واقع برای تداوم اتحاد و همبستگی کل فامیل دعا می کنیم.
