حضرت سکینه (س) در سنی نزدیک به سن دانشآموزان دبیرستانی در واقعه کربلا حضور داشتند. ایشان با رفتاری سرشار از ادب، وقار و شجاعت، نشان دادند که سن کم مانعی برای بزرگی روح نیست. دانشآموزان میتوانند از ایشان درسهای مهمی بگیرند: ۱. اهمیت علم و دانش (ایشان ادیب و دانشمند بودند)، ۲. حفظ حجاب و ارزشهای دینی حتی در محیطهای نامناسب، ۳. احترام به پدر و مادر و اطاعت از ولایت.
برخلاف تصور برخی که ایشان را فقط به عنوان یک دختر عزادار میشناسند، تاریخ گواهی میدهد که ایشان یکی از منتقدان بزرگ ادبیات عرب بودهاند. تسلط ایشان بر زبان و شعر به حدی بود که بزرگترین شاعران آن زمان برای قضاوت درباره شعرهایشان به ایشان مراجعه میکردند. این موضوع نشاندهنده اهمیت تحصیل علم و فرهنگ در خاندان پیامبر (ص) است و به دانشآموزان یادآوری میکند که یک مسلمان واقعی باید اهل مطالعه و دانش باشد.
زندگی حضرت سکینه (س) پر از چالش و سختی بود؛ از دست دادن پدر، برادران و عمو، اسارت، گرسنگی و توهین. اما ایشان هرگز ناامید نشدند و جزع و فزع نکردند. این ویژگی «تابآوری» (Resilience) مهارت مهمی است که دانشآموزان برای موفقیت در تحصیل و زندگی به آن نیاز دارند. ایشان نشان دادند که در بحرانها باید مدیریت احساسات داشت و به خدا توکل کرد.
در تمام روایتهای تاریخی، یکی از پررنگترین دغدغههای حضرت سکینه (س) مسئله حجاب است. ایشان در کوفه و شام بارها تلاش کردند تا خود را از دید نامحرمان بپوشانند و حتی از سربازان دشمن خواستند که سرها را دورتر ببرند تا توجه مردم از زنان اسیر منحرف شود. این درس بزرگی برای دختران جوان است که عفت و حیا، گوهری است که باید در هر شرایطی از آن محافظت کرد.
حضرت سکینه (س) پس از بازگشت به مدینه، گوشهنشین نشدند. ایشان با بیان حقایق عاشورا و تربیت شاگردان، یک فعال اجتماعی بودند. این نشان میدهد که در اسلام، زن میتواند با حفظ حریم شرعی، در جامعه حضور موثر داشته باشد و در برابر ظلم بایستد. دانشآموزان میتوانند یاد بگیرند که نسبت به وقایع جامعه خود بیتفاوت نباشند.
