صنایع دستی ایران (Persian Handicrafts) تنها اشیای تزیینی نیستند؛ آنها نماد هویت، تاریخ و سبک زندگی اقوام ایرانی هستند. از فرشهای دستباف آذربایجان تا سفالهای لالجین و سوزندوزیهای بلوچستان، هر کدام راوی فرهنگ یک منطقهاند. حمایت از این هنر-صنعت، علاوه بر حفظ میراث فرهنگی، نقش مهمی در اقتصاد مقاومتی، اشتغالزایی روستایی و ارزآوری دارد. در روز هنرمند، خرید یک قطعه صنایع دستی، حمایتی مستقیم از معیشت هنرمندان بومی است.
در دنیای ماشینی امروز، اشیای دستساز (Handmade) ارزش ویژهای یافتهاند. تفاوت کالای ماشینی و دستی در «روح» اثر است. هنرمند هنگام ساخت، بخشی از احساس، زمان و انرژی خود را در اثر باقی میگذارد. به همین دلیل است که صنایع دستی حس گرما و صمیمیت را به محیط خانه منتقل میکنند. دانستن اینکه یک اثر منحصر به فرد است و کپی ندارد، ارزش آن را دوچندان میکند.
هنرمندان صنایع دستی با چالشهای زیادی از جمله گرانی مواد اولیه، نبود بازار فروش مناسب، کپیبرداریهای صنعتی و دلالبازی روبرو هستند. بسیاری از کارگاههای کوچک به دلیل عدم حمایت در حال تعطیلی هستند. روز هنرمند تلنگری است برای مسئولین و مردم که اگر امروز از این قشر حمایت نکنند، فردا حسرت از دست رفتن هنرهای اصیل ایرانی را خواهیم خورد.
سادهترین راه حمایت، خرید محصولات ایرانی به جای نمونههای خارجی و چینی است. معرفی هنرمندان در شبکههای اجتماعی، خرید هدایای سازمانی از صنایع دستی، و شرکت در بازارچههای محلی از دیگر راههای حمایت است. همچنین آموزش دادن ارزش این هنرها به کودکان، تضمینکننده بقای آنها در نسلهای آینده است.
ایران یکی از سه قطب برتر صنایع دستی در جهان است. شهرهایی مانند اصفهان، شیراز و مشهد به عنوان شهرهای جهانی صنایع دستی ثبت شدهاند. این پتانسیل عظیم میتواند با برندسازی صحیح و حمایت ملی، ایران را به قطب گردشگری هنری تبدیل کند. روز هنرمند روز افتخار به این ثروت ملی است.
