تبری یا بیزاری جستن از دشمنان خدا و اولیای او، یکی از فروع دین اسلام و مکمل تولی (دوستی با دوستان خدا) است. بدون مرزبندی مشخص با ظلم و انحراف، ایمان مومن کامل نمیشود. روزهای شادی اهل بیت، فرصتی است برای یادآوری این اصل که باید از مسیر و روش دشمنان اهل بیت دوری کرد.
لعن در فرهنگ قرآنی به معنای دوری از رحمت خداست. وقتی مومنین بر یزید و بنیامیه لعن میفرستند، در واقع اعلام میکنند که هیچ سنخیتی با تفکر ظلم، استبداد و فساد ندارند و خواهان برقراری عدالت الهی هستند.
این روز در روایات شیعه به عنوان روزی مبارک شناخته میشود که در آن یکی از دشمنان سرسخت اهل بیت به درک واصل شده یا قیام مختار به ثمر نشسته است. شیعیان این روز را به عنوان «فرحة الزهرا» گرامی میدارند.
تبری باید همراه با معرفت و بصیرت باشد. صرفاً لعن گفتن کافی نیست، بلکه باید از اعمال و رفتاری که شبیه دشمنان اهل بیت است نیز دوری کرد. تبری عملی یعنی مبارزه با یزیدیان زمان و دفاع از مظلومان عالم.
خداوند در قرآن کریم میفرماید: «فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَیُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ»؛ بنابراین مقدمه ایمان به خدا، کفر ورزیدن به طاغوت و بیزاری از دشمنان حق است.
