هیئات مذهبی در نهم ربیعالاول، فضای حزن و اندوه دو ماه محرم و صفر را به فضای شادی و سرور تغییر میدهند. برگزاری جشنهای باشکوه، مولودیخوانی، پخش شیرینی و شربت، و پوشیدن لباسهای روشن و تمیز از آداب این روز است. البته مداحان و سخنرانان تأکید دارند که این شادی باید «شادیِ مؤمنانه» باشد و از انجام حرکات یا گفتار وهنآمیز که موجب تفرقه بین مسلمین میشود، پرهیز گردد. شادی اصلی، شادی از استمرار ولایت الهی است.
برگزاری جشن آغاز امامت امام زمان (عج) در هیئات، نوعی تعظیم شعائر الهی است. این مراسمات باعث میشود یاد و نام امام زمان در جامعه زنده بماند و نسل جوان با فرهنگ انتظار بیشتر آشنا شود. هیئات مذهبی با برگزاری اجتماعات «عید بیعت»، قدرت و انسجام شیعیان را به نمایش میگذارند و آمادگی خود را برای سربازی در رکاب حضرت اعلام میکنند.
در فرهنگ عامه هیئتی، گاهی نهم ربیع با عنوان «عید الزهرا» یا «فرحة الزهرا» شناخته میشود. اگرچه ریشههای تاریخی متفاوتی برای این نام ذکر شده، اما رویکرد صحیح و مورد تأیید مراجع و رهبری، تمرکز بر جنبه «آغاز امامت امام زمان» و «شادی اهل بیت از انتقامِ آینده» است. هیئات انقلابی و بصیر با پرهیز از لعنهای علنی و تفرقهافکن، بر وحدت اسلامی و ولایتمداری تمرکز میکنند.
اشعار و سرودهایی که در این جشنها خوانده میشود، معمولاً حاوی مضامینی همچون: تبریک به حضرت زهرا (س) و امام عسکری (ع)، بیان زیباییها و فضایل امام زمان، تجدید عهد و پیمان، دعا برای فرج، و اعلام برائت از دشمنان اهل بیت (به صورت کلی و اصولی) است. استفاده از سبکهای شاد و حماسی در مداحیها، شور و نشاط خاصی به این مجالس میبخشد.
هیئتِ ترازِ مهدوی، هیئتی است که فقط به سینه زدن یا کف زدن اکتفا نمیکند، بلکه انسانساز است. جشن نهم ربیع در هیئات باید خروجی تربیتی داشته باشد؛ یعنی جوانِ هیئتی پس از جشن، مصممتر شود تا گناه را ترک کند و برای ظهور تلاش نماید. هیئت، محل تمرینِ سربازی برای امام زمان است.
