احترام به والدین و گرامیداشت مناسبتهای مربوط به آنان، از توصیههای مؤکد در فرهنگ اسلامی و ایرانی است. سالروز ازدواج پدر و مادر، فرصتی مغتنم برای قدردانی از زحمات کسانی است که کانون خانواده را با ایثار و محبت حفظ کردهاند. در آموزههای دینی، نگاه محبتآمیز به چهره والدین عبادت محسوب میشود و شاد کردن دل آنان، خشنودی پروردگار را به همراه دارد.
زمانی که سالگرد ازدواج والدین با اول ذیالحجه، سالروز پیوند آسمانی حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) همزمان میشود، این مناسبت رنگ و بوی معنویتری به خود میگیرد. این روز که به عنوان روز ازدواج نامگذاری شده است، یادآور سادهزیستی، مودت و رحمتی است که باید سرلوحه زندگی همه زوجهای مسلمان باشد. تبریک این روز به والدین، یادآوری ارزشهای اصیل اسلامی در تحکیم بنیان خانواده است.
پدر و مادر اولین و مهمترین الگوهای رفتاری برای فرزندان هستند. نحوه تعامل، گذشت و وفاداری آنان در طول سالهای زندگی مشترک، درسهای عملی برای نسل آینده است. جشن گرفتن سالگرد ازدواج آنان، در واقع ارج نهادن به ارزشهایی مانند صبر، تعهد و همدلی است که باعث تداوم زندگی مشترک میشود و به فرزندان میآموزد که چگونه میتوانند زندگی موفقی را بنا کنند.
یادآوری روزهای خوش زندگی و تبریک سالگرد ازدواج از سوی فرزندان، تأثیر شگرفی بر روحیه والدین دارد. این کار باعث میشود آنان احساس کنند که تلاشهایشان دیده شده و فرزندانشان قدردان زحمات آنان هستند. این حس ارزشمندی و تعلق، باعث افزایش نشاط و امید به زندگی در سنین میانسالی و سالمندی میشود و پیوندهای عاطفی خانواده را مستحکمتر میکند.
در فرهنگ ایرانی، برگزاری جشنهای کوچک خانوادگی و اهدای هدایا نشانه محبت و احترام است. برای سالگرد ازدواج والدین، نیازی به تجملات نیست؛ بلکه یک دورهمی صمیمانه، پختن غذای مورد علاقه آنان یا تهیه یک هدیه معنوی میتواند بسیار ارزشمند باشد. مهمترین اصل در این روز، حضور فرزندان و ابراز محبت کلامی و عملی است که گرمابخش محفل خانواده میشود.
