در اعتقادات شیعه، توسل به اولیای الهی راهی برای تقرب به خداست. حضرت علی اصغر (ع) به دلیل مظلومیت و مقامی که با سن کم کسب کردند، «بابالحوائج» نامیده میشوند. یعنی دری که خداوند حاجت بندگان را از آن طریق زودتر اجابت میکند.
تجربه مومنین نشان داده است که توسل به حضرت علی اصغر (ع) برای رفع مشکلات پیچیده (گره کور)، بیماریهای صعبالعلاج و طلب فرزند بسیار موثر است. دستان کوچک ایشان نماد قدرت الهی در حل مشکلات بزرگ است.
یکی از روشهای گرهگشایی، نذر کردن است. نذرهایی مانند پخش شیر، آب، یا اطعام کودکان فقیر به نام حضرت علی اصغر (ع)، از مجربترین نذرها برای باز شدن گرههای زندگی است.
بهترین زمان توسل، روزهای ولادت و شهادت ایشان است. با وضو بودن، رو به قبله نشستن، خواندن زیارت عاشورا و هدیه کردن ثواب آن به روح ایشان، و گریستن بر مصائب کربلا، زمینه استجابت دعا را فراهم میکند.
ذکر «یا علی اصغر ادرکنی» و صلوات خاصه بر ایشان، کلید حل مشکلات بسیاری از گرفتاران بوده است.
