هفته وحدت فاصلهی میان ۱۲ ربیعالاول (سالروز میلاد پیامبر اکرم بنا بر روایات اهل سنت) تا ۱۷ ربیعالاول (سالروز میلاد بنا بر روایات شیعه) است. این نامگذاری هوشمندانه توسط امام خمینی (ره) پس از پیروزی انقلاب اسلامی انجام شد تا تهدیدِ اختلافِ نظر تاریخی، به فرصتی برای همبستگی و تقریب مذاهب اسلامی تبدیل شود. هدف این هفته، تمرکز بر مشترکات فراوان مسلمانان و کنار گذاشتن اختلافات جزئی برای مقابله با دشمنان مشترک است.
در دنیای امروز که استکبار جهانی و صهیونیسم با ایجاد گروههای تکفیری و حمایت از شبکههای تفرقهافکن سعی در تضعیف جهان اسلام دارند، «وحدت» حیاتیترین نیاز مسلمانان است. وحدت به معنای دست برداشتن از عقاید مذهبی خود نیست، بلکه به معنای تکیه بر مشترکات (خدا، قرآن، پیامبر، قبله) و پرهیز از نزاع و تکفیر یکدیگر است تا عزت و اقتدار مسلمین حفظ شود.
بیش از ۹۰ درصد عقاید و احکام بین شیعه و اهل سنت مشترک است. هر دو گروه به خدای یگانه، نبوت پیامبر اسلام (ص)، قرآن کریم، روز قیامت و وجوب نماز و روزه و حج اعتقاد دارند. محبت اهل بیت (ع) نیز در میان اکثر اهل سنت وجود دارد. این حجم از اشتراکات، زمینهای قوی برای برادری و همکاری در عرصههای علمی، فرهنگی و سیاسی است.
مقام معظم رهبری همواره بر وحدت به عنوان یک اصل اصولی (نه فقط تاکتیکی) تأکید دارند. ایشان توهین به مقدسات اهل سنت را حرام شرعی اعلام کردهاند و هر اقدامی را که به اختلافافکنی منجر شود، خیانت به اسلام میدانند. ایشان معتقدند که «شیعه انگلیسی» و «سنی آمریکایی» که هر دو آتشبیار معرکهاند، هیچ ربطی به اسلام ناب محمدی ندارند.
برگزاری کنفرانسهای وحدت اسلامی، دید و بازدید علمای فریقین، و جشنهای مشترک در این هفته، باعث کاهش تعصبات کورکورانه و افزایش شناخت متقابل میشود. این فضا کمک میکند تا مسلمانان با چهره رحمانی اسلام آشنا شوند و نقشههای اسلامهراسی دشمنان خنثی گردد.
