در فرهنگ اسلامی، شهادت «مرگ تاجرانه» است؛ معامله جان با خداوند و رسیدن به حیات ابدی. در شب لیلة الرغائب که شب رغبتهای متعالی است، آرزوی شهادت نشاندهنده کمال روح انسان و بریدن از تعلقات دنیوی است. امام علی (ع) با تمام عظمتش، تنها زمانی فرمود «فزت و رب الکعبه» که ضربه شهادت را دریافت کرد.
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «هر کس صادقانه از خداوند شهادت بخواهد، خداوند او را به منازل شهدا میرساند، هرچند در بستر بمیرد.» بنابراین، حتی در زمان صلح، داشتن «روحیه شهادتطلبی» و دعا برای آن در شب آرزوها، انسان را در زمره مجاهدان فی سبیل الله قرار میدهد.
شهدا «عند ربهم یرزقون» هستند و دعایشان مستجاب است. توسل به شهدای شاخص (مثل شهید سلیمانی، شهید ابراهیم هادی) و درخواست شفاعت از آنان در این شب، میانبری برای رسیدن به آرزوها، به ویژه آرزوی شهادت است.
اصطلاح «جامانده» برای کسانی به کار میرود که شوق جهاد و شهادت دارند اما توفیق آن را نیافتهاند. این حسرت و غم، غمی مقدس و سازنده است که باعث رشد معنوی و آمادگی دائمی برای دفاع از حق میشود.
