پیام‌های همدردی با مادران داغدیده (رباب) 1405

مادر داغدیده، دلت را به دل رباب (س) گره بزن. او هم گهواره خالی را تکان می‌داد.

می‌دانم داغ جوان و فرزند سخت است، اما روضه رباب (س) آرامت می‌کند. او حتی قبر بچه‌اش را هم ندید.

یا رباب، تو مرهم دل همه مادران داغدیده‌ای. دستی بر دل سوخته این مادران بکش.

همدردی واژه‌ی کوچکی است برای داغ فرزند. فقط خدا صبر دهد، همانطور که به رباب (س) صبر داد.

مادر جان، فرزند تو امانت خدا بود. خوشحال باش که علی اصغر (ع) شفیع اوست.

تسلیت به مادری که با لالایی‌های خیالی، شب را صبح می‌کند. شریک غمت هستیم به یاد رباب.

خدا صبر جمیل عطا کند. داغ فرزند جگر را می‌سوزاند، اما یاد لبخند اصغر (ع) بر روی نیزه، تسکین است.

هیچ مادری نبیند داغ فرزند... امان از دل رباب که در آفتاب می‌نشست و سایه را بر خود حرام می‌کرد.

مادر صبور، اشک‌هایت را نذر علی اصغر (ع) کن. فرزندت الان مهمان سفره شش ماهه است.

یا رباب، به حق آن لحظه‌ای که تیر به گلوی پسرت خورد، به دل‌های بیقرار ما آرامش بده.

رباب جان، شنیده‌ام بعد از عاشورا دیگر در سایه ننشستی. گفتی بدنش زیر آفتاب بود، من چگونه در سایه باشم؟

خانم جان، گهواره خالی چقدر سنگین است... تاب دادنش دل شیر می‌خواهد.

چه کشیدی وقتی سر کوچک اصغر را روی نیزه دیدی؟ مبادا بیفتد...

می‌گویند آب که می‌دیدی، گریه می‌کردی. حق داری، شیر نداشتی و بچه‌ات تشنه رفت.

شریک غمت هستیم ای بانوی ادب. تو تا آخر پای حسین (ع) ماندی و سوختی و ساختی.

رباب، یعنی وفاداری. یعنی مادری که حتی گریه‌اش را هم در گلو خفه کرد تا امامش ناراحت نشود.

کربلا برای تو تمام نشد، تازه در خرابه شام و بازگشت به مدینه شروع شد.

امان از آن لحظه‌ای که گهواره را غارت کردند. چشمانت دنبال کدام خاطره می‌گشت؟

تو روضه‌خوانِ خاموشِ کربلایی. سکوتت بلندترین فریاد است.

بس کن رباب، حرمله بیدار می‌شود / سهمت دوباره خنده انظار می‌شود.

گهواره را تکان نده، خالیست اصغرت / رفت و نیامد آن گلِ یاسِ معطرت.

در سایه نرفت مادرِ اصغر، هرگز / چون دید تنِ پاکِ پسر، در برِ آفتاب.

یک عمر برای اصغرش، لالایی خواند / با گریه و آه و ناله، تنهایی ماند.

آب می‌خورد و می‌گفت: فدای لب تشنه‌ات مادر / چرا نشد سیراب، گلوی تو اصغر.

مادر شهید، تو ربابِ زمان مایی. صبرت ستون خیمه انقلاب است.

داغ فرزند دیدی تا اسلام زنده بماند. اقتدا کردی به مادر علی اصغر (ع).

خوشا به حالت که هدیه‌ای تقدیم حسین (ع) کردی. ما چه داریم؟