هفته دفاع مقدس تنها یادآوری یک جنگ تاریخی نیست، بلکه بازخوانی فرهنگی است که انقلاب اسلامی را در برابر طوفانها حفظ کرده است. فرهنگ ایثار و شهادت، یعنی مقدم دانستن مصلحت جامعه و دین بر منافع شخصی. یادبود شهدا در این هفته، تزریق این روحیه فداکاری به بدنه جامعه است تا در بحرانهای امروز نیز با همان الگو عبور کنیم.
بازخوانی وصیتنامه شهدا و رزمندگان در هفته دفاع مقدس، نکتهای کلیدی است. محور مشترک اکثر این وصایا، اطاعت از ولایت فقیه، حفظ حجاب، و خدمت به مردم است. این متون، اسناد زندهای هستند که نشان میدهند رزمندگان با چه بینش و بصیرتی راهی جبهه شدند و هدفشان فراتر از خاک، حفظ ارزشها بوده است.
مناطقی مثل شلمچه، طلاییه و دوکوهه، خاکهای مقدسی هستند که با خون رزمندگان آغشته شدهاند. در فرهنگ ایرانی، این مکانها «کربلای ایران» نامیده میشوند. یادبود شهدا تنها به برگزاری مراسم ختم نیست، بلکه زنده نگه داشتن یاد این جغرافیا و اتفاقات معنوی رخ داده در آن، بخشی از هویت ملی ماست.
یادبود شهدای دفاع مقدس بدون اشاره به شهدای مدافع حرم کامل نیست. جوانانی که ندیده عاشق راه همتها و باکریها شدند و در کیلومترها دورتر از مرز، همان حماسه را تکرار کردند. هفته دفاع مقدس فرصتی است برای تبیین این پیوند تاریخی و نشان دادن اینکه «در باغ شهادت باز است».
در کنار رزمندگان، زنان شیردلی بودند که در پشت جبهه یا حتی در خط مقدم (به عنوان امدادگر و پزشک) حماسه آفریدند. مادرانی که فرزندان خود را بدرقه کردند و همسرانی که بار زندگی را به دوش کشیدند. یادبود شهدا باید همراه با تکریم این شیرزنان باشد که اگر صبر و حمایت آنها نبود، پیروزی ممکن نمیشد.
