شعر و متن ادبی درباره سکوت و صدا برای روز جهانی شنوایی 1404

صدا، نبض هستی است که در رگ‌های زمان جاریست. روز جهانی شنوایی، روز پاسداشت این تپش عاشقانه مبارک باد.

سکوت، بوم سفیدی است که خداوند با قلم صدا، زیباترین نقش‌های آفرینش را بر آن کشیده است.

گوش سپردن به صدای آب، نغمه پرندگان و خش‌خش برگ‌ها، نیایش طبیعت است. قدردان نعمت شنیدن باشیم.

صدا، پلی است از دل من تا دل تو؛ اگر نباشد، جزیره‌های تنهایی‌مان چه دورافتاده می‌نمایند.

جهان بدون صدا، تصویر صامتی است که روح را راضی نمی‌کند. خدایا شکرت برای موهبت شنیدن.

گاهی سکوت سرشار از ناگفته‌هاست، اما این صداست که به عشق جرأت ابراز می‌دهد.

شنیدن، تنها دریافت امواج نیست؛ شنیدن، لمس کردن روح جهان است با تارهای جان.

در سمفونی بزرگ خلقت، هر موجودی نتی دارد. خوشا به حال آن که گوشی شنوا برای شنیدن این هارمونی دارد.

نعمت شنوایی، کلیدی است که قفل‌های تنهایی را می‌شکند و ما را به ضیافت کلمات دعوت می‌کند.

سکوت زیباست، اما صدایی که نامت را با مهر صدا می‌زند، زیباترین موسیقی دنیاست.

سکوت و صدا، دو روی یک سکه‌اند؛ تا سکوتی نباشد، صدایی شنیده نمی‌شود و تا صدایی نباشد، سکوت معنا نمی‌یابد.

گوش‌هایمان دروازه‌هایی هستند که واقعیت را به ذهنمان راه می‌دهند. مراقب باشیم چه چیزی را از این دروازه عبور می‌دهیم.

انسان با گریه (صدا) متولد می‌شود و در سکوت می‌میرد. زندگی فاصله میان این صدا و آن سکوت است.

شنیدن هنر است، اما خوب شنیدن حکمت. روز جهانی شنوایی دعوت به حکیمانه شنیدن است.

برخی صداها گوش را می‌آزارند و برخی روح را نوازش می‌دهند. انتخاب با ماست که به کدام دل بسپاریم.

ناشنوایی تنها نشنیدن صدا نیست؛ گاهی نشنیدن حقیقت، بزرگترین ناشنوایی تاریخ است.

صدا میرا نیست؛ هر کلامی که می‌گوییم در کائنات پژواک می‌یابد. مراقب پژواک‌هایمان باشیم.

ارزش سکوت را کسی می‌فهمد که در هیاهوی صداها گم شده باشد، و ارزش صدا را کسی که در زندان سکوت گرفتار است.

خداوند دو گوش داد و یک زبان، تا دو برابر آنچه می‌گوییم، بشنویم و بیاندیشیم.

صداقت صدا را می‌توان حس کرد، حتی اگر چشم‌ها بسته باشند.

دلم برای شنیدن صدای مادرم تنگ است، صدایی که اولین و آخرین پناهگاه من بود. قدر شنوایی را بدانیم.

امروز هدفون را برمی‌دارم تا صدای زندگی را بشنوم؛ صدای خنده کودکان، صدای باد، صدای زندگی.

برای کسی که در دنیای سکوت زندگی می‌کند، حرکت لب‌های تو امید است. واضح و با لبخند سخن بگو.

خدایا، به من گوشی شنوا ده تا ناله مظلومان را بشنوم و دلی بینا تا بی‌تفاوت نگذرم.

زیباترین صدا، صدای اذان است که روح را به معراج می‌برد. خوشا به حال گوشی که این دعوت را می‌شنود.

گاهی دلم می‌خواهد تمام صداهای دنیا را خاموش کنم تا فقط صدای ضربان قلب تو را بشنوم.

صداها خاطره می‌سازند؛ صدای باران روی شیروانی، صدای موج دریا، صدای زنگ تفریح...

شنوایی هدیه‌ای است که تا وقتی هست، دیده نمی‌شود؛ وقتی رفت، جای خالی‌اش فریاد می‌کشد.

بیایید امروز به احترام کسانی که نمی‌شنوند، کمی مهربان‌تر نگاه کنیم؛ شاید نگاه ما صدایی باشد برای آن‌ها.

روز جهانی شنوایی، روز شکرگزاری برای معجزه‌ای است که هر لحظه در گوش‌هایمان رخ می‌دهد.