روز چهارم ژانویه به عنوان روز جهانی هیپنوتیزم نامگذاری شده است تا با افسانهها و برداشتهای غلطی که هالیوود و داستانها از این پدیده ساختهاند، مبارزه کند. هدف این روز، ترویج مزایای علمی و درمانی هیپنوتیزم (هیپنوتراپی) و معرفی آن به عنوان یک روش معتبر بالینی است. این روز فرصتی است تا بدانیم هیپنوتیزم نه جادوگری است و نه کنترل ذهن، بلکه حالتی از تمرکز متمرکز است.
بسیاری از مردم هیپنوتیزم را با نمایشهای تلویزیونی میشناسند که در آن افراد کارهای عجیب انجام میدهند. این «هیپنوتیزم نمایشی» با «هیپنوتیزم بالینی» تفاوت بنیادین دارد. در درمان، هدف بهبود سلامت روان، کاهش درد یا تغییر عادات است و بیمار کاملا در جریان فرآیند قرار دارد. شناخت این تفاوت، ترسهای بیهوده را از بین میبرد.
علم نوین روانشناسی و عصبشناسی، هیپنوتیزم را به عنوان یک وضعیت تغییر یافته هوشیاری (Altered State of Consciousness) میپذیرد. تحقیقات نشان دادهاند که در این حالت، امواج مغزی تغییر کرده و فرد پذیرايی (Suggestibility) بالاتری نسبت به پیشنهادات درمانی پیدا میکند. این روش در درمان سندروم روده تحریکپذیر، دردهای مزمن و اختلالات اضطرابی تاییدیههای علمی معتبری دارد.
باورهای غلط مثل «از دست دادن کنترل» یا «گیر کردن در خلسه» باعث میشود بسیاری از افرادی که میتوانند از این درمان سود ببرند، از آن دوری کنند. روز جهانی هیپنوتیزم تلاش میکند با ارائه فکتهای علمی، این موانع ذهنی را برطرف کند تا افراد بیشتری بتوانند از پتانسیل ذهن خود برای شفا و بهبودی استفاده کنند.
در ایران نیز انجمن علمی هیپنوتیزم بالینی فعال است و پزشکان و روانشناسان بسیاری از این روش استفاده میکنند. با این حال، هنوز هم نگاه عمومی جامعه آمیخته با ترس و ابهام است. تولید محتوای صحیح و علمی در این روز میتواند به فرهنگسازی و اعتماد مردم به درمانهای روانشناختی کمک شایانی کند.
