روز جهانی تئاتر برای دانشجویان این رشته، تنها یک جشن نیست، بلکه یادآوری مسئولیت سنگینی است که بر دوش دارند. تئاتر دانشگاهی (Academic Theatre) معمولاً جسورترین، خلاقانه ترین و پیشروترین بخش تئاتر هر کشور است. دانشجویان با ذهن باز و بدون ترس از کلیشه های تجاری، دست به تجربه هایی می زنند که مرزهای هنر را جابجا می کند. تبریک به این قشر، تبریک به روح نوگرایی است.
دوره ای که بازیگری تنها متکی به غریزه بود گذشته است. دانشجویان هنرهای نمایشی با مطالعه تاریخ، فلسفه، روانشناسی و تکنیک های بدن و بیان، خود را به ابزارهای علمی مجهز می کنند. این سواد آکادمیک باعث می شود تا آثار تولید شده عمق بیشتری داشته باشند. روز تئاتر فرصتی است تا بر اهمیت ترکیب «تئوری» و «عمل» تاکید کنیم.
تحصیل در رشته تئاتر برخلاف تصور عموم، بسیار دشوار است. ساعت ها تمرین فیزیکی، مطالعه متون پیچیده ادبی و فشارهای روانی ناشی از کار گروهی و جشنواره ها، بخشی از زندگی روزمره این دانشجویان است. پیام های تبریک و انگیزشی در این روز می تواند خستگی را از تن آنان که معمولاً آینده شغلی مبهمی هم دارند، بیرون کند.
جشنواره های تئاتر دانشگاهی، سکوی پرتاب بسیاری از بزرگان امروز تئاتر و سینما بوده اند. این رویدادها محل تلاقی اندیشه های جوان و کشف استعدادهای ناب است. در روز جهانی تئاتر، باید از نقش این نهادهای دانشجویی در زنده نگه داشتن جریان تئاتر کشور تقدیر کرد.
دانشگاه محل تضارب آرا و درک مسائل جامعه است. دانشجوی تئاتر یاد می گیرد که هنر نباید در برج عاج بماند، بلکه باید بازتاب دهنده دردها و امیدهای مردمش باشد. تبریک روز تئاتر به دانشجویان، دعوت آن ها به پایبندی به اخلاق حرفه ای و تعهد اجتماعی در آینده کاری شان است.
