روز جهانی گردشگری (WTD) هر ساله در ۲۷ سپتامبر برگزار میشود. این تاریخ توسط سازمان جهانی گردشگری ملل متحد (UNWTO) در سال ۱۹۸۰ انتخاب شد، زیرا مصادف با سالگرد تصویب اساسنامه این سازمان در سال ۱۹۷۰ بود. هدف اصلی این روز، افزایش آگاهی جامعه جهانی درباره اهمیت گردشگری و تأثیرات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی آن است.
ایران با داشتن تاریخی چند هزار ساله، تنوع اقلیمی کمنظیر (چهار فصل) و جاذبههای فرهنگی فراوان، یکی از پتانسیلهای بزرگ گردشگری در جهان است. از کویرهای پرستاره تا جنگلهای هیرکانی، و از تخت جمشید تا میدان نقش جهان، ایران کلکسیونی از زیباییهاست. روز جهانی گردشگری فرصتی است تا بر لزوم توسعه زیرساختها و معرفی صحیح چهره واقعی و زیبای ایران به جهانیان تاکید کنیم.
صنعت گردشگری یکی از بزرگترین صنایع پولساز و اشتغالزا در جهان است. برای کشورهایی مانند ایران، توسعه گردشگری میتواند جایگزینی عالی برای درآمدهای نفتی باشد. گردشگری باعث رونق کسبوکارهای کوچک، هتلها، رستورانها، صنایع دستی و حملونقل میشود و ارزآوری قابل توجهی برای کشور به همراه دارد.
در سالهای اخیر، تمرکز روز جهانی گردشگری بر مفهوم «پایداری» بوده است. گردشگری مسئولانه به معنای سفر کردن با کمترین آسیب به محیط زیست و بیشترین احترام به فرهنگ جوامع محلی است. گردشگران باید بیاموزند که حافظ منابع طبیعی باشند، از محصولات محلی خرید کنند و به آداب و رسوم مقصد احترام بگذارند تا نسلهای آینده نیز بتوانند از این زیباییها لذت ببرند.
در اسلام، سفر (سیر و سیاحت) بسیار توصیه شده است. قرآن کریم انسانها را دعوت میکند تا در زمین گردش کنند و از سرنوشت گذشتگان عبرت بگیرند و به نشانههای قدرت خداوند در آفاق بنگرند. سفر وسیلهای برای پختگی، کسب تجربه و تعالی روح انسان محسوب میشود و مهماننوازی از مسافر نیز از فضیلتهای اخلاقی موکد است.
