جشن باستانی آبانگان 1405

جشن آبانگان، روز ستایش آفریدگار آب‌ها و پاسداشت این گوهر حیات بر همه ایرانیان مبارک باد.

آب، روشنایی است و آبانگان جشن روشنایی و پاکی. این جشن باستانی بر شما خجسته باد.

بیایید در جشن آبانگان، پیمان ببندیم که قدردان قطره‌قطره آب، این نعمت بی‌بدیل الهی باشیم.

دهم آبان، جشن آبانگان، یادآور احترام نیاکان ما به طبیعت و عناصر حیات، گرامی باد.

آبانگان، جشن نیایش برای باران و برکت، بر کشاورزان و همه مردم ایران زمین مبارک.

درود بر آب، درود بر پاکی، درود بر زندگی. جشن باستانی آبانگان شاد باد.

آب مهریه زهرای اطهر (س) و مایه حیات بشر است؛ جشن پاسداشت آن بر همگان مبارک.

فرارسیدن جشن آبانگان، روز گرامیداشت فرشته نگهبان آب‌ها، بر دوستداران فرهنگ ایرانی مبارک باد.

باشد که به برکت این روز، آسمان ببارد و زمین سیراب شود. آبانگان خجسته.

جشنی به زلالی آب و به قدمت تاریخ ایران؛ آبانگان بر شما مبارک.

آب، نخستین آفریده‌ای است که خداوند مایه حیات همه چیز قرار داد. آبانگان ستایش این تدبیر الهی است.

صدای پای آب، ترنم زندگی است. در آبانگان، گوش به نجوای رودها و چشمه‌ها بسپاریم.

نیاکان ما آب را مقدس می‌دانستند و آلودن آن را گناه؛ چه زیباست احیای این فرهنگ در جشن آبانگان.

آبان روز از ماه آبان، تلاقی نام روز و ماه، جشن شکوهمند آب‌هاست.

به زلالی آب قسم، که ایران ما با عشق و فرهنگ زنده است. آبانگان گرامی باد.

آبانگان جشنی است برای یادآوری اینکه طبیعت امانت خدا در دستان ماست.

چشمه‌ها می‌جوشند و رودها می‌خروشند تا زندگی جاری باشد؛ این سخاوت آب است که در آبانگان جشن می‌گیریم.

فرهنگ ایرانی با طبیعت عجین است؛ آبانگان نماد این پیوند دیرینه و ناگسستنی است.

نگاهبان آب باشیم، تا فردا فرزندانمان تشنه نمانند. پیام آبانگان، پیام زندگی است.

آب یعنی آبادانی؛ و آبانگان جشن امید برای سرزمینی آباد و پرباران.

باران تویی، چشمه تویی، رود تویی / آن مایه هستی و وجود تویی / جشن آبانگان مبارک.

آب را گل نکنیم، در فرودست انگار، کبوتر می‌خورد آب... (سهراب سپهری) - یادمان جشن آبانگان گرامی.

ببار ای ابر باران‌زا، که امروز روز آب است / دل دشت و دمن از تشنگی‌ها سخت بی‌تاب است.

به نام خداوند باران و رود / به ایران و جشن کهنش درود.

آب است شکوه زندگانی / آیینه لطف آسمانی.

در جشن آبانگان دلم چون رود جاریست / شکر خدا بر لب، که نعمت‌ها ساریست.

ای آب روان، تو خون در رگ زمینی / تو پاک‌ترین هدیه از عرش برینی.

خجسته باد روز آبان و ماه آبان / که جان می‌گیرد از آن دشت و بیابان.

آبانگان آمد و گل‌ها خندیدند / بر چهره آب، نقش خورشید دیدند.

سرچشمه حیات و پاکی، روزت مبارک.

جشن آبانگان تلنگری است برای ما که در مصرف آب صرفه‌جویی کنیم.

بهترین راه برای گرامیداشت آبانگان، بستن شیر آبی است که چکه می‌کند.

بیایید به احترام آبانگان، امروز حتی یک قطره آب را هدر ندهیم.

بحران کم‌آبی جدی است؛ با الهام از فرهنگ باستانی خود، حافظ منابع آبی باشیم.

آبانگان فقط یک جشن نیست، یک هشدار تاریخی است برای حفظ محیط زیست.

هر قطره آب که ذخیره می‌کنیم، هدیه‌ای است به آیندگان. جشن آبانگان مبارک.

احترام به آب در ایران باستان، همان توسعه پایدار در دنیای امروز است.

نجات دریاچه ارومیه و تالاب‌ها، بزرگترین پاسداشت برای جشن آبانگان است.

آب مایه حیات است، نه زباله‌دان. در روز آبانگان، طبیعت را پاک نگه داریم.

مصرف بهینه آب، شکرگزاری عملی از نعمت پروردگار است.

در گاهشماری ایرانی، دهمین روز هر ماه که نامش با نام ماه یکی می‌شد، جشن بود؛ و امروز آبانگان است.

آناهیتا در اساطیر ایران باستان، نماد پاکی و روانی آب‌ها بوده است؛ یادآور ارزش آب در تمدن ما.

ایرانیان باستان با لایروبی کاریزها و پاکسازی چشمه‌ها به استقبال آبانگان می‌رفتند.

این جشن هزاران سال قدمت دارد و نشان‌دهنده خرد و دانش ایرانیان در مدیریت آب بوده است.

کوروش و داریوش بزرگ نیز آب را گرامی می‌داشتند و برای آبادانی زمین دعا می‌کردند.

آبانگان هم‌ردیف جشن‌های بزرگی چون مهرگان و تیرگان، بخشی از هویت ملی ماست.

در متون کهن پهلوی، از آبانگان به عنوان روز ستایش و نیایش یاد شده است.

پوشیدن جامه سفید (نماد پاکی آب) و خواندن نیایش کنار رودخانه، از آیین‌های این روز بوده است.

تاریخ ایران، تاریخ مبارزه با خشکسالی و مدیریت آب (قنات) است؛ آبانگان جشن پیروزی بر خشکی است.

زنده نگه داشتن نام آبانگان، زنده نگه داشتن بخشی از شکوه تمدن پارسی است.