یکی از زیباترین رسوم عید غدیر خم، عیدی دادن سادات به دوستان، آشنایان و اقوام است. این عیدی که معمولاً اسکناسهای نو یا سکه است، به عنوان «تبرک» شناخته میشود. مردم اعتقاد دارند نگهداری این پول که از دست فرزندان پیامبر (ص) گرفته شده، باعث افزایش رزق و روزی و برکت در اموال میشود.
سادات معمولاً قبل از عید، اسکناسهای نو تهیه میکنند و روی آن جملات تبریک، شعرهای کوتاه یا مهری با نام خود میزنند. نوشتن جملاتی مانند «مایه کیسه» یا «تبرک غدیر» روی پول، ارزش معنوی آن را برای گیرنده دوچندان میکند و آن را به یک یادگاری ماندگار تبدیل مینماید.
«مایه کیسه» اصطلاحی قدیمی در فرهنگ بازار و مردم ایران است. وقتی پولی را به عنوان دشت اول یا تبرک از فردی مومن یا سید میگرفتند، آن را خرج نمیکردند و در کیف پول یا گاوصندوق نگه میداشتند تا به پولهای دیگر برکت دهد. اسکناسهای عید غدیر بهترین مصداق مایه کیسه هستند.
دریافت عیدی از سادات آداب خاصی دارد. گیرنده معمولاً اسکناس را میبوسد و بر دیدگان مینهد. این کار نه به خاطر ارزش مادی پول، بلکه به خاطر احترام به نسب اهداکننده و تبرک جستن به نام امیرالمؤمنین (ع) است.
