بزرگداشت ابوریحان بیرونی 1405

سیزدهم شهریور، روز بزرگداشت نابغه مشرق‌زمین و فخر ایران، ابوریحان بیرونی گرامی باد.

بیرونی، مردی که زمین را پیش از گالیله شناخت و شعاعش را پیش از ماهواره‌ها اندازه گرفت. یادش جاودان.

او که علم را برای علم می‌خواست، نه برای سیم و زر. سالروز بزرگداشت ابوریحان بیرونی بر جویندگان دانش مبارک.

کتاب‌های «آثار الباقیه» و «التفهیم» او، چراغ راه قرن‌ها دانش بشری بود. درود بر روح پرفتوح بیرونی.

ابوریحان، نماد خردورزی، تحقیق و دقت علمی در تمدن اسلامی است. روزش گرامی باد.

امروز روز تکریم دانشمندی است که مرزهای جغرافیا، نجوم و ریاضیات را درنوردید.

میراث بیرونی، میراث عقلانیت و جستجوگری است. این میراث گرانبها بر ایرانیان مبارک.

بیرونی ثابت کرد که با ابزار ساده اما اندیشه‌ای بلند، می‌توان جهان را شناخت.

نام ابوریحان بیرونی بر تارک تاریخ علم جهان می‌درخشد. افتخار می‌کنیم که فرزند ایرانیم.

بزرگداشت بیرونی، بزرگداشت مقام «علم» و «عالم» است. روز خردورزی مبارک.

در آسمان علم، بیرونی ستاره‌ای است که هرگز غروب نمی‌کند. زادروزش خجسته باد.

قلم بیرونی، پلی بود میان حکمت باستان و دانش آینده. روز معمار دانایی مبارک.

او که زبان سنگ‌ها را می‌فهمید و راز ستارگان را می‌دانست. یاد حکیم بزرگ ایران گرامی.

بیرونی، اقیانوسی از دانش بود که هنوز هم ساحلش ناپیداست.

به احترام مردی کلاه از سر برمی‌داریم که تمام عمرش را وقف کشف حقیقت کرد.

سیزدهم شهریور، روزی است که تاریخ به احترام حکمت ایرانی تمام‌قد می‌ایستد.

اندیشه بیرونی، نوری بود که از خوارزم تابید و جهان را روشن کرد.

او معلم صبر در پژوهش و صداقت در گفتار بود. روز بزرگداشتش بر اهل قلم مبارک.

بیرونی زنده است، تا زمانی که پرسشگری و تحقیق زنده است.

نامش ابوریحان است، یعنی پدر گل‌های خوشبوی دانش. روزش معطر باد.

در دربار غزنویان، بیرونی تنها پادشاهی بود که تاجش دانش و تختش کتاب بود.

هم‌عصر بودن با ابن‌سینا و مباحثات علمی این دو نابغه، دوران طلایی تمدن ما را رقم زد.

بیرونی نخستین کسی بود که به کروی بودن زمین و چرخش آن با دلایل ریاضی اشاره کرد.

تسلط او به زبان‌های سانسکریت، یونانی و عربی، او را به اولین انسان‌شناس و هندشناس تاریخ بدل کرد.

آثار الباقیه او، تقویم ملل گمشده را زنده کرد. درود بر حافظه تاریخ جهان.

سنجش وزن مخصوص کانی‌ها با دقتی شگفت‌انگیز، شاهکار مهندسی بیرونی در قرن چهارم بود.

او نشان داد که تعصب، دشمن علم است و حقیقت نزد همه ملل یافت می‌شود.

روز ۱۳ شهریور فرصتی است برای بازخوانی زندگی مردی که لحظه‌ای از آموختن غافل نشد.

افسانه «مسئله گفتن در دم مرگ» نشان از عطش بی‌پایان او به دانستن دارد.

بیرونی فخر ایران و جهان اسلام است؛ دانشمندی که غرب و شرق در برابرش تعظیم می‌کنند.

«تعصب، چشم‌های بینا را کور و گوش‌های شنوا را کر می‌کند.» - آموزه‌ای از مکتب بیرونی.

علم، گنجی است که با بخشیدن کم نمی‌شود. روز بزرگداشت گنجینه‌دار علم ایران مبارک.

حقیقت‌جویی، بزرگترین درس زندگی ابوریحان به نسل‌های آینده است.

دانش بدون اخلاق و آزادگی، راه به جایی نمی‌برد؛ این منش بیرونی بود.

پرسیدن عیب نیست، ندانستن عیب است؛ حتی در آخرین لحظات زندگی.

ابوریحان به ما آموخت که برای کشف حقیقت، باید از پوسته ظواهر عبور کرد.

دقت و وسواس علمی بیرونی، الگویی برای تمام پژوهشگران امروزی است.

او خرافات را با تیغ استدلال جراحی می‌کرد. روز عقلانیت مبارک.

زندگینامه بیرونی، کلاس درس تلاش، قناعت و خدمت به خلق است.

باشد که رهروان صدیق راه دانایی و خردورزی باشیم.