تبریک جشن امردادگان و ستایش جاودانگی 1405

هفتم مرداد ماه، جشن باستانی امردادگان، جشن جاودانگی و بی‌مرگی بر تمام ایرانیان فرخنده باد.

امرداد، فرشته نگهبان گیاهان و نماد سرسبزی و بی مرگی است؛ این جشن کهن خجسته باد.

جشن امردادگان یادآور پیوند دیرینه ایرانیان با طبیعت و آرزوی جاودانگی برای نیکی‌هاست.

فرارسیدن روز امرداد از ماه امرداد، جشن شکوفایی و سرسبزی جاودان بر شما مبارک.

بیایید در جشن امردادگان، پیمان ببندیم که نگهبان طبیعت و سرسبزی میهنمان باشیم.

شاد باد جشن امردادگان؛ روزی که نیاکان ما جاودانگی روح و اندیشه نیک را ستایش می‌کردند.

امرداد یعنی مرگ‌نیستی؛ امیدوارم نام و یاد نیکتان در تاریخ جاودانه بماند.

هفتم مرداد، روز ستایش زندگی و دوری از نیستی، بر دوستداران فرهنگ ایران‌زمین مبارک.

جشن امردادگان فرصتی است برای اندیشیدن به راز خلقت و جاودانگی نفس؛ روزتان پرفروغ.

آیین‌های کهن ایران‌زمین، شناسنامه هویت ماست؛ امردادگان، جشن بی‌مرگی مبارک.

امرداد است و گل‌ها در خروشند / به گوش خاک راز جاودانگی می‌گویند. جشن مبارک.

جاودانگی را نه در عمر دراز، که در نام نیک باید جست؛ امردادگان بر نیک‌نامان مبارک.

در این جشن باستانی، دلی به وسعت آسمان و روحی به زلالی آب‌های روان برایت آرزو دارم.

امرداد، نغمه‌ای است که از دل تاریخ می‌آید و سرود زندگی می‌خواند.

برگ‌های سبز درختان، امضای امرداد بر دفتر طبیعت است؛ سبز و جاودان باشید.

چون سرو ایستاده، چون رود جاری و چون خورشید تابنده باش؛ این پیام امردادگان است.

بیا تا در این جشن کهن، بذر محبت بکاریم تا درختی جاودانه برداشت کنیم.

امردادگان، جشن غلبه نور بر تاریکی و هستی بر نیستی است؛ وجودتان سرشار از نور.

ای نگهبانان زمین، ای عاشقان طبیعت، جشن امردادگان بر شما مبارک باد.

باشد که سرسبزی و طراوت امرداد، مهمان همیشگی خانه‌هایتان باشد.

امرداد در اوستا «امرتات» و به معنای بی‌مرگی و جاودانگی است؛ یکی از فروزه‌های اهورایی.

نیاکان ما در هفتمین روز از ماه امرداد، به باغ و بوستان می‌رفتند و خداوند را سپاس می‌گفتند.

جشن امردادگان نماد احترام ایرانیان باستان به محیط زیست و گیاهان است.

در فرهنگ ایرانی، امرداد فرشته‌ای است که وظیفه مراقبت از جهان گیاهی و سرسبزی را بر عهده دارد.

حفظ آیین‌های ملی چون امردادگان، پاسداری از ریشه‌های عمیق فرهنگی ماست.

امرداد در کنار خرداد، دو فرشته موکل بر آب و گیاه، ضامن حیات در فلات ایران بوده‌اند.

این جشن به ما یادآوری می‌کند که مرگ پایان کار نیست، اگر نیکی کاشته باشیم.

تاریخ ایران گواهی می‌دهد که شادی و ستایش خداوند، بخش جدایی‌ناپذیر زندگی نیاکان ما بوده است.

امردادگان روزی است برای تجدید عهد با زمین؛ مادری که به ما زندگی می‌بخشد.

بیاییم با شناخت جشن‌های ایران باستان، هویت ملی خود را به نسل‌های آینده منتقل کنیم.

بهترین راه برای گرامیداشت امردادگان، کاشتن یک نهال یا مراقبت از یک گل است.

در روز امردادگان، بیایید زباله‌ای از طبیعت برداریم و مرهمی بر زخم زمین باشیم.

گیاهان ریه‌های زمین هستند و امردادگان جشن ستایش این ریه‌های سبز است.

احترام به درخت و گیاه، احترام به زندگی خودمان است؛ امردادگان مبارک.

بیایید امردادگان را با نریختن زباله در طبیعت و صرفه‌جویی در مصرف کاغذ جشن بگیریم.

هر درختی که قطع می‌شود، زخمی بر پیکر امرداد است؛ بیایید محافظ طبیعت باشیم.

جشن امردادگان تلنگری است برای ما تا قدردان نعمت‌های سبز خداوندی باشیم.

سرسبزی ایران آرزوی امرداد است؛ در حفظ جنگل‌ها و مراتع کوشا باشیم.

دوستدار طبیعت بودن، صفت ایرانیان اصیل است؛ جشن طبیعت مبارک.

به پاس جشن امردادگان، امروز با طبیعت مهربان‌تر باشیم.

جاودانگی تنها زنده ماندن نیست، بلکه زنده بودن در یادهاست با نیکی.

امردادگان به ما می‌آموزد که روح انسان فناناپذیر است و باید برای کمال تلاش کرد.

مرگ تنها برای جسم است؛ اندیشه و کردار نیک هرگز نمی‌میرد. این پیام امرداد است.

بی‌مرگی واقعی در بخشش، عشق و خدمت به خلق است؛ جاودانه باشید.

امردادگان دعوت به زندگی است؛ زندگی‌ای که با ارزش‌های والا آمیخته باشد.

خداوند انسان را برای جاودانگی آفرید، نه برای نابودی؛ قدر این موهبت را بدانیم.

جشن امردادگان یعنی غلبه امید بر ناامیدی و زندگی بر جمود.

بیا تا جهان را به نیکی بسپاریم، که این تنها راه جاودانگی است.

امرداد نماد کمال و رسایی است؛ بیایید برای کامل شدن انسانیت خود بکوشیم.

جاودانگی را در لبخندی بجویید که بر لب دلی غمگین می‌نشانی.