در بسیاری از مناطق محروم و دورافتاده، کمبود فضای آموزشی یکی از موانع اصلی تحصیل کودکان است. خیرین مدرسهساز با ورود به این عرصه، نقش مکملی برای دولت ایفا میکنند و با احداث مدارس ایمن و مجهز، عدالت آموزشی را محقق میسازند. روز جهانی آموزش فرصتی است تا دیده شود که چگونه سرمایههای شخصی، تبدیل به سرمایههای ملی و انسانی میشوند و سرنوشت هزاران کودک را تغییر میدهند.
در فرهنگ اسلامی، مدرسهسازی یکی از بهترین مصادیق «صدقه جاریه» است. یعنی تا زمانی که آن بنا پابرجاست و دانشآموزی در آن درس میخواند، ثواب آن به روح بانی مدرسه (چه زنده باشد چه فوت شده) میرسد. این باور عمیق دینی، انگیزهای قوی برای خیرین است تا اموال خود را در راه نشر علم وقف کنند.
مدارسی که توسط خیرین ساخته میشوند، تنها یک ساختمان نیستند؛ بلکه نمادی از فرهنگ ایثار و نوعدوستی در جامعهاند. دانشآموزانی که در این مدارس تحصیل میکنند، با مفهوم بخشش آشنا میشوند و احتمال اینکه خودشان در آینده به چرخه خیرین بپیوندند بیشتر است. این فرهنگسازی، سرمایه اجتماعی کشور را افزایش میدهد.
تقدیر از خیرین مدرسهساز در روز جهانی آموزش، کمترین کاری است که جامعه میتواند انجام دهد. برگزاری مراسمهای نکوداشت، نامگذاری مدارس به نام آنان و ارسال پیامهای سپاسگزاری، باعث تشویق دیگران به این امر خیر میشود. جامعهای که قدردان نیکوکارانش باشد، مسیر رشد و تعالی را سریعتر طی میکند.
همکاری تنگاتنگ نهادهای دولتی با مجمع خیرین مدرسهساز، الگویی موفق از مشارکت مردم و دولت است. در این روز باید از تلاشهای سازمانیافتهای که نیازهای آموزشی مناطق مختلف را شناسایی کرده و خیرین را به آن سمت هدایت میکنند نیز یاد کرد. این مدیریت صحیح باعث میشود منابع خیرین دقیقاً در جایی که بیشترین نیاز وجود دارد هزینه شود.
