مسیر اصلی پیادهروی اربعین از خروجی شهر نجف تا ورودی شهر کربلا توسط تیرهای برق یا همان عمودها شمارهگذاری شده است. تعداد کل این عمودها ۱۴۵۲ عدد است. فاصله بین هر دو عمود حدود ۵۰ متر میباشد که در مجموع مسافتی حدود ۸۰ کیلومتر را تشکیل میدهد. این شمارهگذاری دقیق به زائران کمک میکند تا موقعیت خود را بسنجند و برای استراحت و ملاقات با همراهان برنامهریزی کنند. عمود شماره ۱ از خروجی نجف آغاز شده و عمود ۱۴۵۲ به حرم حضرت عباس (ع) منتهی میشود.
به طور معمول، زائران این مسیر را در مدت ۳ روز طی میکنند. این زمانبندی به معنای پیادهروی روزانه حدود ۲۵ تا ۳۰ کیلومتر یا عبور از حدود ۵۰۰ عمود در روز است. البته این زمان بسته به توان جسمانی افراد، حضور کودکان یا سالمندان، و میزان توقفها میتواند بین ۲ تا ۴ روز متغیر باشد. توصیه میشود حرکت خود را از طلوع آفتاب آغاز کرده و تا پیش از غروب آفتاب ادامه دهید و شب را در موکبها استراحت نمایید.
برخی از عمودها به عنوان نقاط شاخص شناخته میشوند. برای مثال عمودهای خاصی محل استقرار درمانگاههای هلال احمر، مراکز گمشدگان، یا موکبهای بزرگ و معروف ایرانی و عراقی هستند. دانستن شماره این عمودها پیش از سفر به زائران کمک میکند تا در صورت بروز مشکل یا نیاز به خدمات خاص، سریعتر به محل مورد نظر مراجعه کنند. همچنین تعیین عمودهای رُند (مانند ۵۰۰ یا ۱۰۰۰) برای قرارهای گروهی بسیار متداول است.
با توجه به طولانی بودن مسیر و تعداد زیاد عمودها، مدیریت انرژی بسیار حیاتی است. پیشنهاد میشود پس از پیمودن هر ۵۰ تا ۱۰۰ عمود، استراحتی کوتاه داشته باشید. برای خواب شبانه نیز بهتر است قبل از پر شدن ظرفیت موکبها (معمولاً قبل از اذان مغرب) در محلی مناسب مستقر شوید. موکبهای مستقر در عمودهای میانی معمولاً خلوتتر از موکبهای ابتدایی و انتهایی مسیر هستند.
این مسیر تنها یک جاده فیزیکی نیست، بلکه مسیری برای خودسازی و تقرب است. هر عمود نمادی از استقامت و حرکت به سوی نور است. زائران ایرانی باید با رعایت اخلاق اسلامی، احترام به میزبانان عراقی و حفظ حجاب و شئونات، سفیران فرهنگی شایستهای برای جمهوری اسلامی ایران باشند. استفاده از فرصت پیادهروی برای تفکر، ذکر و توسل، روح این سفر معنوی را جلا میدهد.
