در سال ۲۰۱ هجری قمری، حضرت فاطمه معصومه (س) برای دیدار برادر بزرگوارشان، امام رضا (ع)، از مدینه عازم مرو شدند. کاروان ایشان در مسیر ساوه دچار حمله دشمنان اهل بیت شد و حضرت بیمار گردیدند. ایشان سراغ شهر قم را گرفتند و فرمودند مرا به قم ببرید زیرا از پدرم شنیدم که قم مرکز شیعیان ماست. سرانجام در ۲۳ ربیعالاول، موکب ایشان در میان استقبال بینظیر مردم و بزرگان قم، به ویژه موسی بن خزرج، وارد این شهر مقدس شد.
ورود حضرت معصومه (س) به قم تنها یک سفر تاریخی نبود، بلکه نقطه عطفی در تاریخ تشیع محسوب میشود. حضور ایشان باعث شد تا قم به پایگاه اصلی فقه و معارف اهل بیت (ع) تبدیل شود و بعدها بزرگترین حوزه علمیه جهان تشیع در جوار حرم مطهر ایشان شکل بگیرد. این رویداد، هویت مذهبی و فرهنگی شهر قم و کشور ایران را تحت تأثیر عمیق قرار داد.
همه ساله در روز ۲۳ ربیعالاول، مردم ولایتمدار قم و زائران آن حضرت، مسیر ورود کاروان حضرت معصومه (س) را از میدان معصومیه تا حرم مطهر گلباران میکنند. این مراسم نمادین با حضور خادمان حرم، هیئات مذهبی و اقشار مختلف مردم برگزار میشود تا یادآور شور و اشتیاق تاریخی مردم قم در استقبال از دختر موسی بن جعفر (ع) باشد.
حضرت معصومه (س) دارای مقامی بس رفیع نزد ائمه اطهار (ع) هستند. امام صادق (ع) پیش از ولادت ایشان، مژده آمدنشان را به قم داده بودند و سه امام معصوم (ع) بر فضیلت زیارت ایشان تأکید کردهاند. لقب «معصومه» از سوی امام رضا (ع) به ایشان اعطا شده که نشان از درجه عصمت و طهارت باطنی آن حضرت دارد.
حضور یک بانوی مجرده عالمه و فاضله به عنوان محور یک شهر مقدس، الگویی بیبدیل برای زنان و دختران مسلمان است. حضرت معصومه (س) نشان دادند که یک زن میتواند در اوج عفاف و حجاب، پرچمدار ولایت و نشر دهنده علوم الهی باشد و مرجعیت معنوی جامعه را بر عهده گیرد. روز ورود ایشان، روزی برای تکریم مقام دختران در فرهنگ ایرانی اسلامی است.
