پدربزرگها و مادربزرگها، ریشههای درخت خانواده و انتقالدهندگان اصلی سنتها و ارزشهای مذهبی به نسلهای جدید هستند. بسیاری از ما اولین بار نام امامان و آداب عزاداری را در کنار آنها آموختهایم. ارسال پیام تسلیت به آنها در مناسبتهای مذهبی مثل شهادت امام سجاد (ع)، نوعی قدردانی از زحمات تربیتی آنها و احترام به جایگاه معنویشان در خانواده است.
امام زین العابدین (ع) در «رساله حقوق» خود، حق بزرگان و سالمندان را بسیار محترم شمرده و بر رعایت ادب و احترام نسبت به آنان تاکید کردهاند. ایشان میفرمایند: «حق سالمند این است که حرمت پیریاش را نگه داری و او را تجلیل کنی.» پیام دادن به پدربزرگ در روز شهادت خودِ امام، عملیکردنِ درسهای اخلاقی آن حضرت است.
پدربزرگهای مومن که عمری را در هیئتها و مساجد سپری کردهاند، مصداق «پیرغلام» اهل بیت هستند. آنها با موی سپیدشان، یادآور اصحابی مانند حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجهاند. احترام به آنها، احترام به شعائر حسینی است. جملاتی که به «سجدهها» و «عبادتهای» آنان اشاره میکند، قلبشان را شاد میسازد.
در دنیای پرمشغله امروز، ممکن است امکان دیدار حضوری همیشه فراهم نباشد. یک پیامک محبتآمیز و محترمانه، مصداق بارز صله رحم است که در اسلام بسیار سفارش شده است. این کار باعث رفع دلتنگی و افزایش محبت بین نسلها میشود و دعای خیر پدربزرگ را بدرقه راه زندگی جوانان میکند.
در پیام دادن به بزرگان، باید از کلمات و القاب احترامآمیز (مانند سرور گرامی، سایهتان مستدام، حاج آقا) استفاده کرد. لحن پیام نباید شوخطبعیِ سَبُک داشته باشد، بلکه باید متین، وزین و آمیخته با عاطفه و ادب باشد تا شأن مخاطب حفظ شود.
