جملات زیبا درباره تفاوت های ذهنی و هوش خاص اوتیسم 1405

اوتیسم بیماری نیست، یک سیستم عامل متفاوت است.

ذهن های اوتیستیک، دنیا را با وضوح و جزئیاتی می بینند که ما نادیده می گیریم.

متفاوت بودن به معنای کمتر بودن نیست؛ سیب با پرتقال فرق دارد اما هر دو میوه اند.

خداوند تنوع را دوست دارد؛ اوتیسم یکی از زیباترین رنگ های رنگین کمان خلقت است.

آن ها خارج از چارچوب فکر نمی کنند، اصلا چارچوبی برای ذهنشان وجود ندارد.

دنیا به ذهن های متفاوت نیاز دارد تا راه حل های متفاوت پیدا کند.

اگر همه مثل هم فکر می کردند، دنیا هیچ پیشرفتی نمی کرد.

نگاه یک فرد اوتیستیک به جهان، نگاهی بدون فیلترهای اجتماعی و سرشار از حقیقت است.

تفاوت عصبی (Neurodiversity) یعنی مغزهای مختلف، مهارت های مختلف.

ما به جای درمان تفاوت ها، باید یاد بگیریم آن ها را جشن بگیریم.

در سکوت ظاهری آن ها، طوفانی از نبوغ و تفکر در جریان است.

تمرکز لیزری یک فرد اوتیستیک بر علایقش، کلید خلق شاهکارهاست.

بسیاری از پیشرفت های علم و تکنولوژی مدیون ذهن های طیف اوتیسم است.

حافظه تصویری آن ها، بایگانی دقیقی از جهان هستی است.

آن ها موسیقی را می بینند و ریاضیات را احساس می کنند؛ این یک موهبت است.

استعدادهای خاص اوتیسم، گنجینه های پنهانی هستند که نیاز به کشف دارند.

ذهن اوتیستیک، متخصص جزئیات است در دنیایی که همه کلی نگرند.

نبوغ اغلب در لباس تفاوت ظاهر می شود.

آن ها قوانین پیچیده الگوها را می فهمند، جایی که ما فقط آشوب می بینیم.

هوش فقط نمره مدرسه نیست؛ هوش یعنی توانایی دیدن راه حل های نادیده.

افراد اوتیستیک دروغ گفتن را بلد نیستند؛ آن ها مظهر صداقت محض اند.

در دنیای پر از ریا، دوستی با یک فرد اوتیستیک یعنی تجربه خلوص نیت.

قلب آن ها هیچ کینه ای نگه نمی دارد، مثل آینه صاف و زلال است.

عشق ورزیدن آن ها بدون قید و شرط و بدون بازی های پیچیده اجتماعی است.

آن ها ماسک به صورت نمی زنند؛ خود واقعی شان هستند، همیشه.

پاکی دنیای اوتیسم، یادآور فطرت دست نخورده انسانی است.

رک بودن آن ها توهین نیست، بیان واقعیت است بدون تعارف های دروغین.

وفاداری در دوستی، ویژگی بارز بسیاری از افراد طیف اوتیسم است.

آن ها به ما یاد می دهند که می شود بدون کلام هم عاشق بود.

روحشان آنقدر لطیف است که کوچکترین ناهنجاری آن ها را می آزارد.

چرا سعی می کنیم همرنگ جماعت شوند، وقتی به دنیا آمده اند تا متمایز باشند؟

پرنده ای که متفاوت پرواز می کند، افق های تازه ای را کشف می کند.

اوتیسم یک ناتوانی در پردازش نیست، یک سبک پردازش متفاوت است.

به جای تغییر دادن آن ها، دنیایی بسازیم که ظرفیت پذیرش این زیبایی را داشته باشد.

هر فرد اوتیستیک، یک اتمسفر خاص و منحصر به فرد دارد.

زیبایی جهان در شبیه بودن نیست، در هارمونی تفاوت هاست.

آن ها به ما یاد می دهند که برای ارتباط، راه های زیادی جز حرف زدن وجود دارد.

صبوری در درک دنیای آن ها، دریچه ای از حکمت را به روی ما باز می کند.

معلولیت زمانی ایجاد می شود که جامعه نتواند تفاوت را در خود جای دهد.

بگذاریم هر کس با ریتم درونی خودش زندگی را برقصد.