در فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی، جایگاه پدربزرگها به عنوان ستونهای استوار خانواده بسیار رفیع است. احترام به بزرگان و صله رحم، به ویژه در اعیاد مذهبی مانند ولادت ائمه اطهار (ع)، از سفارشات موکد دین مبین اسلام است. تبریک گفتن ولادت با سعادت امام محمد تقی (ع) به پدربزرگ مادری، نه تنها نشاندهنده ادب و احترام است، بلکه موجب تحکیم پیوندهای خانوادگی و جاری شدن برکت در زندگی میشود.
امام محمد تقی (ع)، معروف به جوادالائمه، نهمین امام شیعیان و فرزند برومند امام رضا (ع) هستند. ایشان در دهم ماه رجب دیده به جهان گشودند. با وجود سن کم در هنگام رسیدن به امامت، ایشان با علم لدنی و الهی خود، پاسخگوی سختترین مسائل فقهی و کلامی زمان خویش بودند. یادآوری فضایل ایشان برای پدربزرگها که گنجینههای حکمت خانواده هستند، بسیار دلنشین است.
یکی از القاب مشهور امام نهم، جواد به معنای بسیار بخشنده است. ایشان مظهر جود و کرم الهی بودند و هیچ نیازمندی را دست خالی باز نمیگرداندند. تبریک ولادت ایشان به پدربزرگ، فرصتی است تا ضمن شادباش، از خداوند متعال بخواهیم به برکت نام آن حضرت، سلامتی و عزت را به بزرگان خانواده عطا فرماید.
امام رضا (ع) در وصف فرزندشان فرمودند که مولودی پربرکتتر از او برای شیعیان ما زاده نشده است. این جمله نشاندهنده اهمیت ولادت امام جواد (ع) در تثبیت جایگاه امامت است. بازگو کردن این روایت برای پدربزرگها در پیام تبریک، میتواند عمق ارادت و شادی این روز را دوچندان کند.
در روز دهم رجب، علاوه بر شادمانی و تبریک گفتن به یکدیگر، اعمالی همچون غسل، زیارت امام جواد (ع) و خواندن نمازهای مخصوص وارد شده است. تشویق پدربزرگ به دعا در حق نوهها و فرزندان در این روز عزیز، سنت حسنهای است که برکت را در نسلها جاری میسازد.
