نام (عباس) در فرهنگ اسلامی و ایرانی نماد شجاعت، دلیری، وفاداری و ادب است. خانوادههای ایرانی با انتخاب این نام برای فرزندانشان، عشق و ارادت خود را به ساحت مقدس قمر بنیهاشم (ع) نشان میدهند و آرزو دارند فرزندشان متخلق به اخلاق آن حضرت شود. تبریک ولادت حضرت ابوالفضل (ع) به کسانی که نامشان عباس است، یادآوری این پیوند معنوی ارزشمند است.
حضرت عباس (ع) مظهر ولایتمداری و بصیرت بود. ایشان با وجود پیشنهاد اماننامه از سوی دشمن، هرگز امام و برادر خود را رها نکرد. ادب ایشان در برابر امام حسین (ع) زبانزد است و تا لحظه شهادت ایشان را (مولا) خطاب میکرد. این ویژگیها بهترین الگو برای هر کسی است که نامش عباس است.
اسلام بر تحکیم روابط برادری و صله رحم تأکید فراوان دارد. رابطه امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) اوج تکامل رابطه دو برادر است؛ ترکیبی از محبت، احترام و ایثار. تبریک گفتن این روز به برادر، فرصتی برای تجدید عهد برادری و تقویت محبتهای خانوادگی است.
در روایات اسلامی آمده است که نام نیک اولین هدیه والدین به فرزند است و بر شخصیت او تأثیر میگذارد. کسانی که نام عباس دارند، ناخودآگاه سعی میکنند شجاعت و غیرت آن حضرت را در رفتار خود بازتاب دهند. یادآوری عظمت این نام در روز ولادت، انگیزهای برای رشد معنوی فرد است.
در این روز مستحب است مؤمنان با دادن صدقه، صلوات فرستادن و شاد کردن دل دیگران، ارادت خود را نشان دهند. هدیه دادن به کسانی که نامشان عباس یا ابوالفضل است، یکی از رسوم زیبای این روز عزیز میباشد.
