تسلیت شهادت پدر بزرگوار ولی عصر به منتظران ظهور 1405

آجرک الله یا بقیه الله، جان عالم به فدای شال عزای تو. امروز که پدر بزرگوارت را به خاک سپردی، ما نیز با تو هم ناله ایم.

یا صاحب الزمان، امروز تنهای تنهایی. سرت سلامت آقا جان. ما شیعیان را شریک غم خود بدان در این مصیبت عظما.

ای داغدار سامرا، ای یوسف زهرا، شهادت پدری مهربان چون حسن بن علی (ع) را به محضر شریفت تسلیت عرض می کنیم.

آقا جان! می دانیم که امروز در سامرا روضه خوانی. کاش می شد اشک هایت را پاک کنیم و مرهمی بر زخم دلت باشیم.

یا مهدی (عج)، ردای امامت بر قامتت مبارک، هرچند که این ردا به خون دل و اشک چشم آمیخته است. ما سربازان توایم.

مولای من، امروز که یتیم شدی، جهان یتیم شد. تسلیت ما منتظران را از راه دور بپذیر.

السلام علیک یا صاحب الزمان، در روز شهادت پدرت، با تو عهد می بندیم که تنهایت نگذاریم، آنگونه که پدرت در سامرا تنها بود.

ای وارث غم های اهل بیت، داغ سامرا کمتر از داغ کربلا نیست برای قلب رئوف شما. فدای قلب شکسته ات.

یا حجت ابن الحسن، امروز ملائکه برای عرض تسلیت صف کشیده اند، اما دل تو منتظر یاری شیعیان است. ما آماده ایم.

آقا جان، آغاز امامتت با اشک گره خورده. دعا کن که پایانش با لبخند رضایت و ظهور نورت باشد.

ای منتظران! امروز روز یتیمی امام زمان است. بیایید عهد ببندیم که با ترک گناه، مرهمی بر قلب داغدارش باشیم.

در سالروز شهادت امام عسکری (ع)، بهترین تسلیت به امام زمان، تجدید بیعت با آرمان های مهدوی است.

منتظر واقعی امروز فقط گریه نمی کند، بلکه می اندیشد که چگونه زمینه ساز حکومتی باشد که پدر امام زمان آرزویش را داشت.

امروز روز بیعت است؛ بیعت با امامی که ۱۴ قرن است بار سنگین هدایت را به دوش می کشد. لبیک یا مهدی.

همسنگران منتظر! شهادت پدر، آغاز مسئولیت پسر است. ما نیز به عنوان یاران پسر، باید مسئولیت پذیر باشیم.

بیایید امروز به نیت شادی دل امام زمان و تسلیت به ایشان، صدقه دهیم و دستی از افتادگان بگیریم.

عهد می بندیم که زین پس، زینتی برای اهل بیت باشیم نه مایه ننگ، تا روح امام عسکری (ع) شاد و قلب امام زمان (عج) راضی باشد.

امروز قلم ها و قدم هایمان را نذر ظهور می کنیم. تسلیت خشک و خالی کافی نیست، باید عمل کرد.

یا مهدی، در روز شهادت پدرت پیمان می بندیم که تا آخرین قطره خون پای رکابت بایستیم.

منتظران ظهور! امروز روز توبه و بازگشت است. بیایید غبار غفلت را بشوییم تا لایق سربازی امام عصر شویم.

چه سخت است ۱۴ قرن تنهایی. آقا جان، شهادت پدرت یادآور شروع غربت طولانی توست.

سامرا بوی جدایی می دهد، اما جمکران بوی امید. در میان این غم، دلمان به بودنت خوش است.

ای غریب ترین امام، کاش امروز در سامرا بودیم و پا به پای تو عزاداری می کردیم.

زمین و زمان خون می گرید برای امامی که میراثش، فرزندی در پرده غیبت است.

غروب سامرا چه دلگیر است امروز. گویی خورشید هم شرم دارد که بر چهره غمگین ولی خدا بتابد.

ای آخرین یادگار حیدر، چقدر شبیه پدرت هستی در غربت. اما وعده خدا نزدیک است.

دلم برای غربتت می سوزد یا بن الحسن. قرن هاست که هر 8 ربیع، تنهایی روضه می خوانی.

شال سیاهت را قربان آقا جان. کاش می شد گوشه ای از این بار سنگین غم را به دوش بکشیم.

هوای سامرا ابری است، درست مثل چشمان منتظرانت که در فراق تو و داغ پدرت بارانی اند.

این اشک ها که می ریزیم، امضای ارادت ماست پای نامه تسلیت به محضر شما.

سه شنبه های جمکران بوی تو را می دهد، اما امروز 8 ربیع، همه جا بوی سامرا می دهد.

مسجد جمکران امروز سیاه پوش داغی است که بر دل قطب عالم امکان نشسته.

زائران جمکران! امروز دعای فرج را با سوز دل بیشتری بخوانید، که اماممان عزادار است.

بیایید نماز امام زمان را امروز به نیت تسلیت به ایشان بخوانیم.

جمکران شعبه ای از سامراست امروز. هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله، اما امروز مسیر دل ها سامراست.

ای اهل حرم، میر و علمدار نیامد... نه، امروز باید گفت: ای اهل جهان، منجی و غمخوار، عزادار است.

در صحن جمکران هم که باشی، دلت پر می کشد برای سرداب مقدس سامرا.

امروز ذکر و در و دیوار جمکران، «یا ابا صالح المهدی، آجرک الله» است.

خادمان جمکران اسپند دود می کنند، شاید برای سلامتی قلب مجروح یوسف زهرا.

وعده ما ظهور، در کنار کعبه. اما امروز وعده دل های شکسته، مجلس روضه پدر امام زمان است.