پیام تسلیت شهادت حضرت سکینه (س) به عزاداران حسینی 1405

سالروز وفات مظلومانه یادگار کربلا، حضرت سکینه بنت الحسین (س) را به ساحت مقدس امام زمان (عج) و شیعیان تسلیت عرض می‌نماییم.

پنجم ربیع‌الاول، سالروز پرواز ملکوتی دخت خورشید، حضرت سکینه (س) تسلیت باد.

شهادت (وفات) راوی رنج‌های عاشورا و اسوه صبر و عفاف، حضرت سکینه (س) بر عزاداران حسینی تسلیت باد.

عرض تسلیت به مناسبت رحلت بانوی فصاحت و بلاغت، دختر اباعبدالله الحسین (س)، حضرت سکینه خاتون.

وفات غریبانه حضرت سکینه (س) در مدینه، یادآور داغ‌های بی‌پایان اهل بیت (ع) است. تسلیت باد.

این ماتم بزرگ، فقدان بانویی که کربلا را با تمام وجود درک کرد، بر رهروان مکتب عاشورا تسلیت باد.

سالگرد وفات حضرت سکینه (س)، آیینه تمام‌نمای حیا و وقار حسینی، تسلیت و تعزیت باد.

به سوگ می‌نشینیم در غم بانویی که صدای رسای مظلومیت پدر بود. شهادت حضرت سکینه (س) تسلیت.

فرا رسیدن سالروز وفات حضرت سکینه (س)، یادگار روزهای سخت اسارت، بر محبین اهل بیت تسلیت باد.

السلام علیک یا بنت الحسین الشهید. وفات حضرت سکینه (س) را تسلیت عرض می‌کنیم.

سکینه جان! هنوز صدای العطش تو در گوش تاریخ است. آرام بخواب دختر خورشید.

بانو، تو شاهد بودی؛ شاهد سرها بر نیزه، شاهد خیمه‌های سوخته. چه دلی داشتی تو... وفاتت تسلیت.

از کربلا تا شام، و از شام تا مدینه، چهل منزل درد را به دوش کشیدی و سرانجام پر کشیدی.

سکینه یعنی آرامش، اما چه کسی می‌داند در دل تو چه طوفانی از غم پدر برپا بود؟

ای یادگار گودال، ای هم‌نفس رقیه، ای سنگ صبور زینب، رفتنت آتش به جانمان زد.

در مدینه دق کردی یا از زهر کینه؟ هر چه بود، داغ کربلا تو را کشت. شهادتت تسلیت.

چشم‌هایت روضه مجسم بود، هر بار که آب می‌دیدی، یاد لب‌های خشک پدر می‌افتادی.

سکینه خاتون، تو کتاب ناتمام کربلایی که در مدینه بسته شد.

آه از دلی که در خرابه شام جا ماند و جسمی که در بقیع (یا باب‌الصغیر) آرام گرفت.

تو رفتی تا قصه عاشورا را با اشک‌هایت برای اهل مدینه تفسیر کنی. تسلیت باد.

وای از دل سکینه، وای از غم مدینه / داغ حسین تو سینه، کشتش غم دیرینه

دختر شاه دینه، بانوی بی قرینه / ذکر لبش امینه، یا سکینه یا سکینه

از کربلا رسیده، قامتِ اون خمیده / رنگ از رخش پریده، بس که بلا کشیده

سکینه بنت الحسین، گریه کنِ عالمین / ناله زد یا ابا، تو بین الحرمین

عمه جان زینب کجاست، سکینه رو ببیینه / که جون میده غریبونه، تو شهر مدینه

یادگارِ کربلا، اسیرِ درد و بلا / روضه خونِ قتلگاه، پر زده سوی خدا

سلام ما به قبر تو، به صبر و به وقار تو / سکینه جان فدای تو، فدای گریه‌های تو

ای دخترِ خورشید، ای خواهرِ ماه / تو رفتی و موندیم، با ناله و آه

روضه بخون مداح، از تشنگی و آب / از گریه سکینه، از ناله رباب

امشب دلِ عالم، خونِ برای تو / جونِ همه عالم، قربونِ پای تو

شهادت حضرت سکینه (س) تسلیت باد.

یا سکینه بنت الحسین (ع) ادرکنی.

وفات بانوی صبر و ادب، سکینه خاتون تسلیت.

پنجم ربیع، سوگوار دختر خورشیدیم.

السلام علیک یا سیدتی یا سکینه.

داغ سکینه (س) تازه کرد داغ کربلا را.

وفات یادگار عاشورا تسلیت باد.

آجرک الله یا صاحب الزمان در مصیبت عمه‌تان.

سکینه (س)، راوی رنج‌های کربلا پر کشید.

در سوگ دختر امام حسین (ع) عزاداریم.

امشب مدینه بوی کربلا می‌دهد. وفات حضرت سکینه (س) تسلیت.

رفت تا به رقیه (س) بگوید که بعد از او چه کشید. شهادت حضرت سکینه تسلیت.

سکینه جان! سلام ما را به ارباب بی‌کفن برسان.

پایانِ قصه پر غصه دختری که در کربلا پیر شد.

به یادِ تشنگیِ پدر، سال‌ها آب را با اشک خورد. وفات حضرت سکینه تسلیت.

دختر که باشی و بابایی، داغِ پدر زمین‌گیرت می‌کند. امان از دل سکینه.

پنجم ربیع‌الاول، سالروز وفات حضرت سکینه (س) تسلیت باد.

شمع شدی، آب شدی، سوختی... تا پیام کربلا بماند.

ای آموزگارِ حیا در اوجِ بلا، وفاتت تسلیت.

آرام گرفت دلی که از عصر عاشورا می‌لرزید. سکینه جان خداحافظ.