تسلیت شهادت کریم اهل بیت (ع) 1405

شهادت غریبانه‌ی کریم آل‌الله، حضرت امام حسن مجتبی (ع) بر شیعیان و محبان آن حضرت تسلیت باد.

ای کریم اهل بیت، سفره‌دار مدینه، امشب سفره‌ی غم برایت پهن کرده‌ایم. شهادتت تسلیت.

سلام بر آقایی که در خانه خود نیز غریب بود. شهادت مظلومانه امام حسن (ع) تسلیت باد.

بقیع، امشب خاموش و تاریک است، اما دل‌های ما شمع مزار توست یا امام حسن.

آجرک الله یا بقیة الله. در سوگ عموی بزرگوارتان، کریم اهل بیت، خون می‌گرییم.

فرا رسیدن ۲۸ صفر، سالروز پرپر شدن گلبرگ‌های بوستان محمدی، امام حسن مجتبی (ع) تسلیت باد.

حسن (ع) یعنی صبر، یعنی کرامت، یعنی صلحی که پایه‌گذار قیام کربلا شد. شهادتش تسلیت.

امشب مدینه بوی غربت می‌دهد. بوی جگر سوخته‌ی پاره تن پیامبر (ص).

دستان خالی ما و دامان کریم تو یا امام مجتبی. در شب شهادتت نگاهی به ما کن.

غریب مدینه رفت، اما راه و رسم کرامت و صبرش تا ابد باقیست.

غریب مادر حسن...

شهادت کریم اهل بیت تسلیت.

آخر یه روز شیعه برات حرم می‌سازه.

یا معز المومنین.

امان از دل زینب (س)، دوباره تشت و لخته خون.

صلح تو قیام کربلا را ساخت.

بقیع تاریک است، اما نور تو عالم‌گیر است.

آقای کریم، دست ما را هم بگیر.

تسلیت یا صاحب الزمان.

فدای قبر خاکی‌ات یا امام حسن.

امشب کریم‌ترین دست‌های زمین، از حرکت ایستاد و بخشنده‌ترین قلب تاریخ، با زهر کینه از تپش افتاد.

امام حسن (ع) تفسیر واژه‌ی تنهایی است در انبوه جمعیت؛ سرداری که زره بر تن داشت اما یاری نداشت.

سفره‌دار مدینه، امشب خود میهمان سفره‌ی زهر است. چه پذیرایی تلخی کرد روزگار از فرزند پیامبر.

صلح سبز تو، سرخ‌ترین قیام تاریخ را رقم زد. اگر صبر حسنی نبود، شور حسینی شکل نمی‌گرفت.

بقیع، سند مظلومیت تاریخی است که هنوز هم خاک می‌خورد. سلام بر مزار بی‌چراغ تو.

کریمی که عالم گدای درش / شده زهر کینه بلای سرش.

یه مدینه، یه بقیع، یه امامی که حرم نداره...

حسن شدی که غریبی همیشه سهم تو باشد.

تویی که بر سر خوبان همیشه تاج سری / شفیع قیمت و فرزند پاک حیدری.

غریب کوچه ها شدن، با من / غریب کربلا شدن، با تو.

یا رب به حق کریم اهل بیت، گره از کار گرفتاران باز کن.

خدایا، ما را از ریزه‌خواران سفره کرامت امام حسن (ع) قرار ده.

الهی، حسرت زیارت بقیع و ساختن حرم برای امام مجتبی (ع) را بر دلهایمان مگذار.