روز جهانی عصای سفید و احترام به حقوق نابینایان 1405

عصای سفید، پرچم استقلال یک نابیناست، نه نماد ناتوانی او. به این پرچم احترام بگذاریم.

روز جهانی عصای سفید، روز یادآوری این حقیقت است که معلولیت محدودیت نیست، اگر مسیرها هموار باشد.

دیدن با چشم فقط یکی از راه‌های شناخت دنیاست؛ نابینایان با دل و خرد می‌بینند.

احترام به عصای سفید یعنی رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و باز نگه داشتن پیاده‌روها.

نابینایی دوری از نور نیست، بلکه نوع دیگری از دیدن است که بصیرت می‌خواهد.

عصای سفید به ما می‌گوید: من توانمندم، فقط کمی فضا و احترام می‌خواهم.

مناسب‌سازی شهر برای نابینایان، لطف نیست، وظیفه شهروندی و انسانی ماست.

در مواجهه با یک نابینا، به جای ترحم، رفتار محترمانه و عادی داشته باشیم.

عصای سفید، نماد ایمنی و استقلال فردی است که می‌خواهد در جامعه حضور فعال داشته باشد.

۲۳ مهر فرصتی است تا چشمانمان را بر روی توانمندی‌های نابینایان باز کنیم.

گرامی می‌داریم روز عصای سفید را که روز تکریم بصیرت و روشنایی دل است.

سلام بر کسانی که چشم سر بستند تا چشم دل بگشایند. روزتان گرامی باد.

احترام به حقوق شهروندی نابینایان، نشانه بلوغ فرهنگی یک جامعه است.

عصای سفید تو، خط قرمزی است برای بی‌توجهی‌های ما. پوزش ما را بپذیر.

به احترام اراده‌های آهنین که با وجود تاریکی ظاهری، روشنی‌بخش جامعه‌اند، تمام‌قد می‌ایستیم.

روز عصای سفید، روز فریاد حق‌خواهی برای دسترسی برابر به امکانات شهری است.

شما به ما آموختید که برای پیشرفت، نیاز به چشم نیست، نیاز به همت است.

حقوق نابینایان فقط یک روز نیست، هر روز باید روز عصای سفید باشد.

جامعه‌ای که نابینایان در آن راحت تردد نکنند، جامعه‌ای معلول است.

با رعایت خطوط برجسته پیاده‌رو، مسیر استقلال را برای عزیزان نابینا مسدود نکنیم.

خداوند گر ز حکمت ببندد دری، ز رحمت گشاید در دیگری؛ شما مصداق بارز رحمت خدایید.

چشم دلت روشن که حقایق را بی پرده می‌بینی، ای روشندل عزیز.

عصای سفیدت، قلمی است که بر زمین نقش امید می‌زند.

تو جهان را با سرانگشتانت لمس می‌کنی و با قلبت می‌فهمی، چه درک عمیقی.

روشنایی واقعی در نگاه توست که بدی‌ها را نمی‌بینی و فقط نیکی‌ها را حس می‌کنی.

دنیای تو تاریک نیست، پر از رنگ‌های صداقت و پاکی است.

بر دستان تو که بریل می‌خوانند و عصا می‌گیرند، بوسه احترام می‌زنیم.

تو ثابت کردی که بینایی به چشم نیست، به نگاه است.

در هیاهوی رنگ‌ها و نیرنگ‌ها، خوشا به حال تو که در دنیای یکرنگ خود پادشاهی.

عصای سفید تو ستونی است که آسمان امید بر آن تکیه کرده است.

اشتغال نابینایان، حق مسلم آنهاست. با اعتماد به توانایی‌هایشان، فرصت رشد بدهیم.

رانندگان محترم، با دیدن عصای سفید، ایست کامل کنید. این قانون انسانیت است.

موزاییک‌های زرد رنگ پیاده‌رو، مسیر اختصاصی نابینایان است؛ روی آنها پارک نکنیم.

آموزش و پرورش فراگیر، حقی است که هیچ کودکی نباید به خاطر نابینایی از آن محروم شود.

فناوری‌های نوین، عصای سفید دیجیتال هستند؛ دسترسی به آنها را تسهیل کنیم.

کمک به نابینا نباید با ترحم همراه باشد، بلکه باید با عزت نفس او سازگار باشد.

رسانه‌ها صدای نابینایان باشند و مشکلات شهری آنها را منعکس کنند.

مسوولان شهری! شهر بدون مانع، رویای هر شهروند نابیناست، آن را محقق کنید.

فرهنگ‌سازی یعنی بدانیم چگونه با یک فرد نابینا ارتباط برقرار کنیم و راهنمایی‌اش کنیم.

روز عصای سفید، زنگ هشداری برای همه ماست که کمی مهربان‌تر و مسوول‌تر باشیم.

در اسلام، نابینایی نقص نیست؛ چه بسیار صحابه بزرگی که روشندل بودند.

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: کور آن نیست که چشمش نابینا باشد، کور آن است که دیده بصیرتش بسته باشد.

خدمت به روشندلان و رفع موانع از سر راه آنان، صدقه‌ای جاریه است.

خداوند پاداش صبر روشندلان را بهشت برین قرار داده است.

در قرآن کریم، عبس و تولی تذکری است برای توجه ویژه به نابینایان حق‌جو.

نگاه معنوی به معلولیت، آن را آزمایش الهی و فرصتی برای رشد می‌داند.

احترام به نابینایان، سیره اهل بیت (ع) و بزرگان دین است.

روزداری و عبادت‌های خالصانه روشندلان، نوری است که زمین را روشن می‌کند.

دعای روشندلان، مستجاب است؛ التماس دعا ای عزیزان خدا.

خداوند یار و یاور کسانی است که با توکل بر او، بر محدودیت‌ها غلبه می‌کنند.