بازنشستگان و پیشکسوتان اداری، حافظه تاریخی و تجربی یک سازمان هستند. تکریم آنان تنها یک وظیفه اخلاقی نیست، بلکه راهبردی مدیریتی برای حفظ دانش سازمانی است. استفاده از تجربیات ۳۰ ساله این عزیزان میتواند چراغ راهی برای کارمندان جوان باشد تا از تکرار اشتباهات گذشته جلوگیری کنند.
در فرهنگ غنی ما، پیری و پیشکسوتی معادل با خردمندی و حکمت است. آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت (ع) همواره بر لزوم احترام به بزرگان و سپیدموها تأکید دارند. روز کارمند فرصتی است تا به یاد آوریم که بازنشستگی به معنای از کار افتادگی نیست، بلکه تغییر سنگر خدمت از اجرا به مشاوره و هدایت است.
حفظ کرامت، معیشت و سلامت بازنشستگان از وظایف اصلی دولت و جامعه است. کسانی که جوانی خود را وقف آبادانی کشور کردهاند، شایسته آن هستند که دوران بازنشستگی را در آرامش و رفاه سپری کنند. پیامهای تبریک و برگزاری مراسم تقدیر، کمترین کاری است که برای ادای دین به این قشر زحمتکش میتوان انجام داد.
شکاف بین نسل جدید و قدیم کارمندان، با پل ارتباطی «احترام» پر میشود. وقتی جوانان به پیشکسوتان احترام میگذارند، راه برای انتقال دانش ضمنی و فوتوفنهای کوزهگری هموار میشود. روز کارمند بهترین بهانه برای تقویت این پیوند است.
بسیاری از بازنشستگان پس از پایان دوره خدمت اداری، با انرژی و انگیزهای نو وارد عرصههای اجتماعی، خیریه یا فرهنگی میشوند. این نشان میدهد که روحیه خدمتگزاری با حکم بازنشستگی پایان نمییابد، بلکه شکلی نو به خود میگیرد.
