دانشجویان نابینا و کمبینا در مسیر تحصیلات تکمیلی با چالشهای منحصر به فردی روبرو هستند. از کمبود منابع درسی بریل و صوتی گرفته تا مناسبسازی نبودن محیط فیزیکی دانشگاه. با این حال، حضور موفق آنان در دانشگاهها نشاندهنده ارادهای است که بر تمام این موانع غلبه کرده است. تبریک به این دانشجویان، نوعی دلگرمی و به رسمیت شناختن تلاشهای مضاعف آنان است.
در سطح دانشگاهی، خط بریل در کنار ابزارهای تکنولوژیک مانند لپتاپهای مجهز به صفحهخوان (Screen Readers) و دستگاههای نوتتیکر (Note Takers)، نقش حیاتی ایفا میکند. دانشجویان نابینا با استفاده از این ابزارها جزوهبرداری میکنند، امتحانات خود را میدهند و مقالات علمی مینویسند. روز بریل فرصتی برای یادآوری اهمیت این تجهیزات است.
رفتار همکلاسیها تاثیر زیادی در تجربه تحصیلی دانشجوی نابینا دارد. کمک در ضبط صدا، خواندن متون روی تخته و همراهی در تردد، از جمله کمکهای موثری است که دانشجویان بینا میتوانند انجام دهند. اما مهمتر از کمک، برخورد عادی و محترمانه و به دور از ترحم با همکلاسی روشندل است.
از آنجا که تبدیل تمام کتب دانشگاهی به بریل زمانبر و پرهزینه است، بسیاری از دانشجویان به ضبط صدای اساتید و همکلاسیها وابسته هستند. همکلاسیهایی که جزوات خود را با کیفیت صوتی خوب ضبط کرده و در اختیار دوست نابینای خود قرار میدهند، بهترین هدیه را به او میدهند.
تاریخ دانشگاهی ایران و جهان پر از نام اساتید و دانشجویان نابینایی است که به درجات عالی دکتری و پروفسوری رسیدهاند. این افراد ثابت کردهاند که فقدان بینایی مانعی برای تفکر انتزاعی، تحلیل و تولید علم نیست. تبریک روز بریل، پاسداشت این ظرفیت عظیم علمی است.
