نام «زینب» در لغت عرب به معنای «درخت نیکو منظر و خوشبو» یا ترکیبی از دو واژه «زین» و «اب» به معنای «زینت پدر» است. انتخاب این نام برای دختران، نشاندهنده عشق والدین به اهل بیت و آرزوی آنها برای داشتن دختری است که مایه افتخار و زینت خانواده باشد. روز ولادت حضرت زینب (س)، جشنی برای تمام کسانی است که این نام مقدس را دارند.
در فرهنگ اسلامی، نامگذاری تاثیر بسزایی در شکلگیری شخصیت افراد دارد. کسانی که نام زینب را بر دوش میکشند، ناخودآگاه پیوندی قلبی با حضرت زینب کبری (س) برقرار میکنند و تلاش میکنند صفاتی همچون صبر، مهربانی، شجاعت و پاکدامنی را در خود پرورش دهند. تبریک این روز، یادآوری این مسئولیت شیرین است.
نام زینب همواره یکی از محبوبترین و پربسامدترین نامها در میان خانوادههای ایرانی بوده است. این تداوم نامگذاری در نسلهای مختلف، نشان از ارادت عمیق مردم ایران به خاندان پیامبر (ص) و جایگاه ویژه حضرت زینب (س) در قلبهای آنان دارد.
همنام بودن با کسی که «عقیله بنیهاشم» (بانوی خردمند) و «قهرمان کربلا» لقب دارد، افتخاری بزرگ است. حضرت زینب (س) الگویی کامل از زن مسلمان است که در اوج مصیبت، مدیریت و رهبری کرد. تبریک به زینبها، تبریک به پاسداشت این الگوست.
پنجم جمادیالاول نه تنها روز پرستار، بلکه روزی اختصاصی برای تمام دختران و زنان با نام زینب است. هدیه دادن و تبریک گفتن در این روز، سنت حسنهای است که باعث ایجاد نشاط معنوی و تقویت هویت دینی در بین بانوان میشود.
