در سال 1393 با پیشنهاد وزارت کشور و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی روز 22 مرداد به عنوان روز تشکلها و مشارکتهای اجتماعی نامگذاری شد. هدف از این نامگذاری ارج نهادن به نقش بیبدیل سازمانهای مردمنهاد (سمن) و تشویق مردم به فعالیتهای داوطلبانه و گروهی برای حل معضلات اجتماعی است.
مشارکت اجتماعی روح دموکراسی دینی و نشانه بلوغ یک جامعه است. وقتی مردم در قالب تشکلها سازماندهی میشوند میتوانند با همافزایی و تخصصگرایی باری از دوش دولت بردارند و در زمینههایی مانند مدرسهسازی درمان بیماران و حفظ محیط زیست اثرگذار باشند.
تشکلهای اجتماعی در ایران طیف وسیعی از فعالیتها را پوشش میدهند. از خیریههای سنتی و هیئتهای مذهبی گرفته تا سمنهای تخصصی در حوزه آسیبهای اجتماعی زنان کودکان کار و محیط زیست. این تنوع نشاندهنده پویایی جامعه مدنی ایران است.
هیچ تشکلی بدون حضور نیروهای داوطلب زنده نمیماند. داوطلبان کسانی هستند که ارزشمندترین دارایی خود یعنی زمان و تخصصشان را بدون چشمداشت مالی وقف خدمت به خلق میکنند. این روحیه ایثارگری ریشه در فرهنگ و اعتقادات مردم ایران دارد.
رابطه دولت و تشکلها باید رابطهای تعاملی و تسهیلگرانه باشد. دولتها وظیفه دارند موانع قانونی را برطرف کنند و به تشکلها به عنوان شرکای اجتماعی اعتماد کنند چرا که راهکار بسیاری از مشکلات در دست مردم است.
