در فرهنگ خانوادههای ایرانی، حفظ روابط صمیمانه و احترامآمیز با خانواده همسر (مانند خواهر شوهر و جاری) اهمیت زیادی دارد. ارسال پیام تبریک به مناسبت حلول ماه ربیعالاول، یکی از راههای تحکیم این روابط و ابراز محبت است. این پیامها نشان میدهد که فرد به یاد اقوام همسرش است و برای آنها آرزوی شادی و خیر دارد. این کار مصداق «صله رحم» است که در اسلام بسیار سفارش شده است، حتی اگر به صورت مجازی و پیامکی باشد.
پیامهای تبریک به اقوام سببی باید ترکیبی از صمیمیت و احترام باشد. استفاده از القابی مانند «عزیزم»، «گلم» و «مهربونم» باعث ایجاد حس نزدیکی میشود. محتوای پیام باید شامل آرزوی قبولی عزاداریهای دو ماه گذشته و دعا برای شادی، سلامتی و برکت در ماه جدید باشد. برای جاری، اشاره به خوشبختی خانواده و موفقیت فرزندان، و برای خواهر شوهر، آرزوی حاجتروایی و بختگشایی (اگر مجرد است) بسیار مناسب است.
بانوان نقش کلیدی در مدیریت عواطف و روابط فامیلی دارند. پیشقدم شدن عروس خانواده در تبریک گفتن ایام شادی، میتواند یخهای احتمالی در روابط را آب کند و فضایی گرم و صمیمی ایجاد نماید. این پیامهای کوچک، بذرهای محبت هستند که در درازمدت درخت تناور دوستی و همدلی را در خانواده بزرگتر بارور میکنند.
