تبریک به قهرمانان ورزشی و پارالمپیک با سندروم داون 1405

قهرمان عزیزم، مدال تو جنسش طلا نیست، جنسش اراده‌ای پولادین است که محدودیت را شرمنده کرده است.

ایستادن تو بر سکوی قهرمانی، ثابت کرد که کروموزوم اضافه، مانع پرواز نیست، بلکه بالی برای اوج گرفتن است.

شما با هر قدمی که در میدان ورزش برمی‌دارید، معنای غیرممکن را در لغت‌نامه دنیا عوض می‌کنید.

قهرمانی‌ات مبارک دلاور. تو نه فقط حریف، بلکه نگاه‌های محدودنگر جامعه را شکست دادی.

پرچم ایران با دستان پرتوان شما بالا رفت و اشک شوق بر چشمان ما نشست. خدا قوت پهلوان.

ورزشکار با غیرت، تو نشان دادی که معلولیت در جسم نیست، در اندیشه‌های ناتوان است.

سکوهای جهانی زیر پای اراده شما می‌لرزد. تبریک به تو که سفیر امید و توانستن هستی.

درخشش تو در میادین ورزشی، پیامی برای تمام دنیا داشت: ما می‌توانیم.

مدال واقعی، لبخند پر از غرور توست وقتی که پرچم کشورت را به اهتزاز درمی‌آوری.

قهرمان من، تو با قلبی پاک و تنی کوشا، فاتح قله‌هایی شدی که خیلی‌ها حتی خوابش را نمی‌بینند.

تفاوت تو، نقطه قوت توست. بدو، بجنگ و پیروز شو.

در دنیایی که همه شبیه هم هستند، متفاوت بودن و قهرمان شدن شجاعت می‌خواهد.

شما فرشتگان زمینی هستید که در کالبد قهرمانان ورزشی ظهور کرده‌اید.

عرق ریختن تو در تمرینات، مقدس است؛ چون الگویی می‌شوی برای هزاران نفر دیگر.

ورزش برای تو فقط سرگرمی نیست، فریاد بودن و ماندن است.

هیچ سدی جلودار اراده آهنین تو نیست، حتی اگر یک کروموزوم بیشتر باشد.

تو با ورزش، مرزهای علم پزشکی را به چالش کشیدی.

همت بلند دار که مردان روزگار / از همت بلند به جایی رسیده‌اند.

پیروزی شما، پیروزی انسانیت بر ناتوانی است.

به پیش بتاز که دعای یک ملت بدرقه راه توست.

پشت هر قهرمان سندروم داون، مادری صبور و پدری حامی ایستاده است. دست‌مریزاد.

تبریک به مربیانی که استعدادهای پنهان این فرشته‌ها را کشف و شکوفا کردند.

خانواده‌های قهرمان‌پرور، مدال اصلی بر گردن شماست که هرگز ناامید نشدید.

مربی عزیز، تو با عشق و تخصص، الماس‌های نتراشیده را به جواهراتی درخشان تبدیل کردی.

سپاس از والدینی که به فرزندشان باور داشتند و او را در خانه حبس نکردند.

نقش شما در این قهرمانی، کمتر از خود ورزشکار نیست. خدا قوت.

حمایت خانواده، سوخت موتور موفقیت این عزیزان است.

شما ثابت کردید که با محبت و آموزش صحیح، هر قله‌ای فتح‌شدنی است.

اجر زحمات شما در تربیت این قهرمانان، نزد خداوند محفوظ است.

این افتخار ملی، حاصل یک کار تیمی عظیم بین ورزشکار، مربی و خانواده است.

ایران به فرزندان باهمت خود می‌بالد.

شما آبروی ورزش جانبازان و توان‌یابان هستید.

نامتان در تاریخ ورزش این مرز و بوم جاودانه شد.

پرچم سه رنگ ایران با دستان شما زیباتر می‌رقصد.

شما سفیران صلح و دوستی و توانمندی ایران در جهان هستید.

ملت ایران به احترام اراده شما تمام‌قد می‌ایستد.

خدا را شاکریم که چنین فرزندان برومندی در دامن این خاک پرورش یافته‌اند.

شما امید را به جامعه تزریق کردید.

هر مدال شما، تیری است بر چشم ناامیدی.

زنده باد ایران، زنده باد قهرمان.