گرامیداشت تاریخ معاصر و قهرمانان مشروطه 1405

چهاردهم مرداد، فرصتی برای بازخوانی رشادت‌های فرزندان غیور ایران در نهضت مشروطه است.

ستارخان و باقرخان، دو نامی که لرزه بر اندام استبداد می‌انداختند. یادشان گرامی.

تاریخ مشروطه گواهی می‌دهد که غیرت آذربایجان، همواره سپر بلای استقلال ایران بوده است.

سردار ملی و سالار ملی، نمادهای ایستادگی ملت در برابر خودکامگی داخلی و تجاوز خارجی هستند.

مشروطه تنها یک فرمان نبود؛ خون‌بهای هزاران شهیدی بود که برای عدالت بر زمین ریخت.

اگر مقاومت ۱۱ ماهه تبریز نبود، شاید امروز نامی از مشروطه و مجلس باقی نمانده بود.

بزرگداشت قهرمانان مشروطه، تزریق روحیه آزادگی و بیگانه‌ستیزی به رگ‌های جامعه است.

تاریخ معاصر ایران، کلاس درسی است از عبرت‌ها؛ از خیانت روشنفکران غرب‌گرا تا بصیرت علمای اصیل.

یاد می‌کنیم از شهید شیخ فضل‌الله نوری که جان داد تا مشروطه، مشروعه بماند.

قهرمان واقعی مشروطه، ملتی بود که با دست خالی در برابر توپ‌های روسی و قزاق‌های استبداد ایستاد.

ستارخان! هنوز هم صدای اسبت در کوه‌های تبریز می‌پیچد که آزادی را فریاد می‌زنی.

باقرخان! تو سالار کاروانی بودی که مقصدش رهایی از بند شاهان بود.

خاک ایران به داشتن فرزندانی چون سردار ملی می‌بالد؛ آنان که خاک خوردند اما خاک ندادند.

غیرت، واژه‌ای است که در برابر نام ستارخان تعظیم می‌کند.

مشروطه، قصیده بلندی است که مطلع آن عدالت و مقطع آن شهادت بود.

در روزهای محاصره و قحطی، شما با امید به آزادی سیر می‌شدید.

نام‌تان بر کتیبه‌های تاریخ حک شده است، نه با قلم، که با خون.

ایران، مهد دلیرانی است که خواب راحت را بر چشم مستبدان حرام کردند.

هر برگ از تاریخ مشروطه، لاله‌ای است که از خون جوانان وطن دمیده است.

زنده باد یاد کسانی که سینه سپر کردند تا قانون بر این ملک حاکم شود.

بررسی تاریخ مشروطه نشان می‌دهد که انحراف از مسیر روحانیت، عامل شکست ظاهری نهضت شد.

قهرمانان مشروطه به ما آموختند که هزینه سازش با بیگانه، بسیار بیشتر از هزینه مقاومت است.

تفاوت مشروطه ایرانی با انقلاب‌های غربی، در ریشه‌های دینی و عدالت‌خواهانه آن بود.

ستارخان جمله معروفی دارد: می‌خواهم هفت دولت زیر بیرق ایران باشد، نه ایران زیر بیرق بیگانه.

امروز نیز راه ستارخان‌ها در مبارزه با استعمار نوین و حفظ استقلال کشور ادامه دارد.

باید مراقب بود که نفوذی‌ها، جای جلاد و شهید را در تاریخ مشروطه عوض نکنند.

وحدت کلمه و اطاعت از مرجعیت، رمز پیروزی در تبریز و تهران بود.

مشروطه ثابت کرد که قدرت مردم، بالاتر از قدرت توپخانه‌های استبدادی است.

نسل امروز باید بداند که آزادی و مجلس قانون‌گذاری، میراث خون‌دل‌های گذشتگان است.

بازخوانی صحیح تاریخ، مانع از تکرار اشتباهات گذشته در گام دوم انقلاب می‌شود.