قول و قرارهای من با خدا بعد از شب‌های قدر 1404

خدایا، در این سحرگاه عهد می‌بندم که از فردا، نمازهایم را اول وقت بخوانم؛ چرا که فهمیدم ستون خیمه بندگی‌ام نماز است.

قول می‌دهم از این پس، زبانم را از غیبت و دروغ پاک نگه دارم. خدایا تو هم قول بده که آبرویم را حفظ کنی.

امشب با تو قرار می‌گذارم که هر روز، ولو یک صفحه، قرآن بخوانم تا نور شب قدر در تمام سالم جاری باشد.

خدایا، قول می‌دهم حریم محرم و نامحرم را بیشتر رعایت کنم و حیای فاطمی و غیرت علوی را سرلوحه زندگی‌ام قرار دهم.

عهد می‌بندم که بخشی از درآمدم را، هرچند اندک، نذر یتیمان و نیازمندان کنم تا برکت به زندگی‌ام سرازیر شود.

خدایا، قول مردانه/زنانه می‌دهم که دیگر دلی را نشکنم و با پدر و مادرم مهربان‌تر باشم. این عهد را از من بپذیر.

قرار من با خدا: ترک یک گناه کبیره که سال‌هاست گرفتارش هستم. خدایا تو کمکم کن، که بی تو نمی‌توانم.

عهد می‌بندم که هر صبح به امام زمانم (عج) سلام دهم و روزم را با یاد او شروع کنم تا زندگی‌ام رنگ مهدوی بگیرد.

خدایا، قول می‌دهم امانت‌دار خوبی باشم؛ چه برای اسرار مردم و چه برای نعمتی به نام جوانی که به من دادی.

امشب امضا می‌کنم که سرباز ولایت باشم و در دفاع از حق، لحظه‌ای درنگ نکنم. خدایا شهادت را مزد این عهدم قرار ده.

خدایا، سیگار گناه را امشب خاموش می‌کنم و عهد می‌بندم دیگر هیچ دودی فضای پاک ریه‌های معنوی‌ام را تیره نکند.

قول می‌دهم چشمانم را مدیریت کنم؛ نگاه به حرام را بر خودم ممنوع می‌کنم تا شیرینی عبادتت را بچشم.

عهد می‌بندم که خشمم را فرو ببرم و با کوچکترین بهانه‌ای پرخاش نکنم. صبوری، قرار جدید من با توست.

خدایا، قول می‌دهم فضای مجازی مرا از فضای حقیقی بندگی تو دور نکند. مدیریت زمان، عهد من با توست.

از فردا، ربا و مال حرام را از زندگی‌ام پاک می‌کنم. قول می‌دهم به رزق حلال قانع باشم حتی اگر کم باشد.

عهد می‌بندم که حسادت را از دلم ریشه‌کن کنم و برای موفقیت دیگران دعا کنم تا دلم بزرگ شود.

خدایا، قول می‌دهم تهمت نزنم و قضاوت نکنم. می‌خواهم قاضی فقط تو باشی و من بنده.

دیگر نماز صبحم قضا نخواهد شد؛ این قولی است که امشب در حضور ملائکه به تو می‌دهم.

عهد می‌بندم که پوششم را اصلاح کنم؛ طوری لباس می‌پوشم که تو بپسندی، نه مردم.

قول می‌دهم با دوستان ناباب قطع رابطه کنم و دوستانی انتخاب کنم که مرا به یاد تو بیندازند.

خدایا قول می‌دهم امسال گره‌ای از کار مردم باز کنم، حتی اگر کوچک باشد. خدمت به خلق، قرار من با تو.

عهد می‌بندم که در محل کارم، کم‌کاری نکنم و با ارباب رجوع خوش‌رفتار باشم. کار جهادی، عبادت من است.

قول می‌دهم همسایه خوبی باشم و اگر کمکی از دستم برمی‌آید، دریغ نکنم.

خداوندا، عهد می‌بندم که در مصرف آب و برق اسراف نکنم؛ این هم حق‌الناس است و هم حق‌الله.

قرار می‌گذارم که علم و مهارتم را به دیگران هم یاد بدهم؛ زکات علم نشر آن است.

قول می‌دهم در صف نانوایی و اتوبوس، حق تقدم را رعایت کنم و صبور باشم. اخلاق اجتماعی، عهد من است.

عهد می‌بندم امسال واسطه خیر شوم؛ برای ازدواج جوانان یا آشتی دادن دو نفر قدم بردارم.

خدایا قول می‌دهم زباله‌ای در طبیعت نریزم و امانت‌دار خوبی برای زمین زیبایت باشم.

قول می‌دهم اگر کسی به من بدی کرد، او را ببخشم تا تو هم مرا ببخشی. گذشت، قرار جدید ما.

عهد می‌بندم صدایم را روی خانواده‌ام بلند نکنم و کانون خانه را گرم نگه دارم.

قول می‌دهم هر شب قبل از خواب، محاسبه نفس کنم تا مبادا غفلت مرا با خود ببرد.

خدایا، قرارمان یادت نرود؛ من بندگی می‌کنم، تو هم خدایی کن و هوایم را داشته باش.

عهد می‌بندم که زیارت عاشورا را ترک نکنم؛ می‌خواهم هر روزم کربلایی باشد.

قول می‌دهم دلم را خانه تکانی کنم و کینه‌ها را دور بریزم. جای خدا در دل پر کینه نیست.

خدایا، عهد می‌بندم که شکرگزار باشم و کمتر غر بزنم. نعمت‌هایت را می‌بینم و سپاس می‌گویم.

قرار من با خدا: انس با صحیفه سجادیه. می‌خواهم راه و رسم گفتگو با تو را یاد بگیرم.

قول می‌دهم هر هفته یادی از اموات کنم و برایشان خیراتی بفرستم، تا یاد مرگ در دلم زنده بماند.

خدایا، عهد می‌بندم که منتظر واقعی باشم؛ یعنی طوری زندگی کنم که اگر آقا آمد، شرمنده نشوم.

قول می‌دهم نمازهایم را با جماعت بخوانم تا قطره‌ام به دریا وصل شود.

خدایا، آخرین قولم این است: دوستت داشته باشم و اجازه ندهم هیچ محبتی جای تو را بگیرد.