مجموعه دوبیتی و شعر کوتاه تسلیت شهادت امام حسن عسکری 1405

سامرا ماتم سرا شد، سامرا خون گریه کن / در عزای عسکری بر چهره هامون گریه کن رفت از دار جهان باب گرامی ولی / مهدی صاحب زمان را دیده جیحون گریه کن

زهر کین آتش زده بر جسم و جان عسکری / سوخت از زهر ستم، تاب و توان عسکری مهدی اش بر سر زنان، نالد ز غم در ماتمش / تیره شد از دود آهش، آسمان عسکری

پدری در دم مرگ است و پسر می بیند / اشک خونین ز دو چشمان پدر می بیند پدری راز دلش را به پسر می گوید / پسری داغ پدر را به جگر می بیند

شده مسموم زهر کینه مولا / شده غرق عزا و ناله دنیا امام عسکری جان داده امروز / سیه پوشش شده امواج دریا

آتش زهر ستم بر دل مولا افتاد / لرزه بر پیکر فرزند زهرا افتاد سامرا شد سیه پوش و عزادار غمش / ناله در عرش خدا، در دل طاها افتاد

سامرا غرق عزا شد، شیعه بی یار و پناه / کس نباشد جز خدا بر غربت او گواه در حصار دشمنان جان داد پور فاطمه / مهدی زهرا نماید بر رخ بابش نگاه

در هوای سامرا پر می کشد مرغ دلم / داغ تو مولای من حل می کند هر مشکلم غربتت آتش زده بر جان عالم یا حسن / یاد رنج بی کرانت می برد آب و گلم

ای که در شهر غربت جان سپردی / غم عالم به زیر خاک بردی میان دشمنان تنها و بیکس / چه خون دل که از این قوم خوردی

غریب شهر سامرا، فدای غربتت شوم / فدای آن مزار و آن حریم و تربتت شوم تو در میان دشمنان، غریب و بی کس و تکی / اجازه ده که لحظه ای انیس خلوتت شوم

نه شمعی و نه چراغی، سامرا تاریک است / به جان شیعه راه غصه ها نزدیک است اگر چه گنبد و گلدسته ات ویران شد / بنای عشق تو در قلب ما باریک است

تسلیت یا بن الحسن، بابای تو مسموم شد / همدم و مونس تو، از زندگی محروم شد جامه ی نیلی بپوش و گریه کن بهر پدر / آن امامی که ز حق، در این جهان مظلوم شد

آجرک الله یا بقیه الله / در عزای پدر کشی تو آه شال ماتم فکنده ای بر دوش / سامرا گشته بر تو ماتم گاه

پدر رفت و پسر با دیده ی تر / زند بر سینه و بر سر مکرر ردای سبز امامت مبارک / ولی دلخون شدی از داغ پدر

مهدی صاحب زمان، وقت عزاداری شده / اشک چشمان شما، از دیده ها جاری شده در عزای عسکری، عالم سیه پوشیده است / نوبت صبر و قرار و خویشتنداری شده

یتیم گشته ای ای جان جانان / امام عصر ای خورشید تابان پدر رفت و تو ماندی و غم او / سرت بادا سلامت ماه کنعان

یا امام عسکری دستم به دامان شما / جان فدای غربت و چشمان گریان شما در روز شهادتت، حاجت ز تو خواهم طلب / ای فدای لطف و جود و خوان احسان شما

بر دلم داغ تو مانده یا ابا المهدی مدد / کشتی عمرم به گل مانده در این جزر و مد دستگیر عالمی، دست مرا هم ول مکن / تا که نامت می برم، بد می شود از خانه رد

قسم بر سامرا و گنبد تو / قسم بر آن حریم و مرقد تو شفیع ما تو باشی روز محشر / الهی من شوم عبد و ید تو

ای یازدهم امام خسته / ای رشته ی جان ما گسسته ما را به نگاه خود دعا کن / ای راه به آسمان، تو بسته

نام تو حسن، خُلقت حسن، رویت حسن / ای کریم اهل بیت دوم و جان و تن سائل کوی توام، ردم مکن جان پسرت / ای که هستی شافع و نور دل هر انجمن

حسن عسکری ام، خون جگر و بیمارم / سر به بالین پسر، لحظه آخر دارم تشنه ام آب بیارید که جانم بر لب / یاد لب تشنگی جد غریبم زارم

یه مدینه، یه بقیع، یه سامرا، یه کاظمین / دل ما پر میزنه واسه همشون، یا حسین امروز اما سامرا یه حال دیگه ای داره / مهدی زهرا برا باباش داره خون می باره

ای وای، امام عسکری کشته زهر کینه شد / دوباره تازه داغ اون، کوچه و اون مدینه شد معتمد لعنتی، کشت امام ما رو / آتیش زده با زهرش، جیگر مولا رو

بازم یه حسن شهید شد، بازم یه جیگر پاره / شیعه برای غربتت، بارون غم می باره سامرا کربلا شده، مهدی صاحب عزاست / صدای ناله و فغان، از زمین و از هواست

پاشید بریم سامرا، مجلس ختم بگیریم / برای داغ آقامون، همگی با هم بمیریم آقامون جوون بود و، پر آرزو رفت زیر خاک / قربون اون پیکر پاک، قربون اون سینه چاک