اهمیت هویت و شناسنامه (محتوای عمومی) 1405

شناسنامه، کلید ورود هر فرد به جامعه قانونی است. بدون آن، فرد از حقوق شهروندی محروم می‌ماند.

هویت ملی، مجموعه‌ای از ارزش‌ها، فرهنگ و تاریخ است که در شناسنامه متبلور می‌شود.

اخذ شناسنامه برای نوزاد، اولین و مهم‌ترین وظیفه والدین پس از تولد است.

شناسنامه سندی است که نسب، تابعیت و حقوق ارثی فرد را تضمین می‌کند.

هویت فقط نام نیست؛ هویت یعنی ریشه، یعنی تعلق به یک ملت و یک خاک.

کارت ملی هوشمند، ابزار نوین احراز هویت در دنیای دیجیتال است که امنیت شهروندان را تامین می‌کند.

حفظ و نگهداری از شناسنامه، حفظ هویت خود و خانواده است. در مراقبت از آن کوشا باشیم.

بی‌هویتی (نداشتن شناسنامه) منجر به آسیب‌های اجتماعی جبران‌ناپذیری برای کودکان می‌شود.

ثبت به موقع وقایع حیاتی (تولد و وفات)، به دولت کمک می‌کند تا برای رفاه جامعه برنامه‌ریزی کند.

داشتن هویت قانونی، پیش‌شرط تمام تعاملات اجتماعی، اقتصادی و آموزشی است.

طبق قانون مدنی ایران، هر نوزادی که در ایران متولد می‌شود یا از پدر ایرانی است، حق داشتن شناسنامه دارد.

شناسنامه، سند رسمی است و هرگونه دست بردن در آن جرم محسوب می‌شود.

هویت حقوقی افراد با صدور شناسنامه آغاز و با صدور گواهی فوت خاتمه می‌یابد، اما آثار آن باقی است.

محرومیت از تحصیل و خدمات درمانی، از عواقب تلخ نداشتن اسناد هویتی است.

تابعیت ایرانی، افتخاری است که از طریق خون (پدر) و در موارد خاص خاک، به فرد منتقل می‌شود.

تغییر نام و نام خانوادگی تابع قوانین سخت‌گیرانه‌ای است تا ثبات هویت در جامعه حفظ شود.

الزام قانونی به دریافت کارت ملی هوشمند، برای جلوگیری از جعل هویت و کلاهبرداری است.

اسناد هویتی المثنی، اگرچه اعتبار دارند، اما نگهداری از سند اصلی وظیفه هر شهروند است.

حقوق کودک در کنوانسیون‌های بین‌المللی و اسلام، بر حق داشتن نام و هویت تاکید دارد.

مشکلات حقوقی ارث و انحصار وراثت، تنها با استناد به شناسنامه و اسناد ثبت احوال قابل حل است.

شناسنامه من، قصه اجداد من است. سندی که مرا به گذشته‌ام وصل می‌کند.

نام خانوادگی، پرچم کوچک هر قبیله و خاندان است که باید آن را بالا نگه داشت.

هویت ما در گرو زبان، دین و ملیت ماست که در اسناد رسمی ثبت می‌شود.

جامعه‌ای که هویت خود را بشناسد، در برابر تهاجم فرهنگی مقاوم است.

احساس تعلق به وطن، با داشتن شناسنامه و اسناد ملی تقویت می‌شود.

به فرزندانمان بیاموزیم که به هویت ایرانی و اسلامی خود افتخار کنند.

نام نیکو گذاشتن، اولین قدم در ساختن هویت و شخصیت سالم برای کودک است.

هویت جمعی ما ایرانیان، در مناسبت‌ها و اسناد ملی مشترکمان نمود پیدا می‌کند.

کسی که هویت خود را فراموش کند، مانند درختی بی ریشه در برابر باد است.

شناسنامه، مرز میان بودن و نبودنِ اجتماعی است.

من کیستم؟ این سوال با شناسنامه پاسخ داده نمی‌شود، اما شناسنامه بسترِ پاسخ به آن است.

هویت، آینه‌ای است که ما خود را در جامعه با آن می‌شناسیم و معرفی می‌کنیم.

ثبت نام ما در دفتر روزگار، با ثبت نام ما در دفتر ثبت احوال آغاز می‌شود.

انسان بدون هویت، سایه‌ای سرگردان در تاریخ است.

شناسنامه کاغذی پوسیده می‌شود، اما هویتی که می‌سازیم جاودانه است.

نام‌ها ظروف معنا هستند؛ ما با اعمالمان به نام‌هایمان هویت می‌دهیم.

تولد یک تاریخ است، اما زندگی یک تاریخ‌سازی است.

هویت، ریشه در خاک و شاخه در افلاک دارد.

ما امانت‌دار نام پدرانمان و سازنده نام فرزندانمان هستیم.

هویت حقیقی انسان در بندگی خداست و شناسنامه سند بندگی اجتماعی اوست.

مبارک باشه قدم نو رسیده! یادتون نره تا 15 روز وقت دارید شناسنامه‌شو بگیرید.

انتخاب اسم قشنگ، اولین هدیه شما به کوچولوتونه. با دقت انتخاب کنید.

شناسنامه نوزاد، یعنی رسمی شدن حضور فرشته کوچولو در جمع خانواده.

برای گرفتن شناسنامه نوزاد، گواهی ولادت بیمارستان و شناسنامه پدر و مادر لازمه.

حس خوبیه وقتی اسم بچه‌ت رو توی صفحه شناسنامه خودت می‌بینی. مبارک باشه.

ثبت تولد، یعنی تضمین آینده کودک برای مدرسه، سلامت و زندگی.

عکس نوزاد رو نمیشه تو شناسنامه زد، باید صبر کنید مدرسه بره!

پدر و مادر مسئول هویت‌بخشی به کودک هستند، هم قانونی و هم تربیتی.

شناسنامه نوزاد، اولین سند مالکیت او بر حقوق انسانی‌اش است.

تبریک به پدر و مادرهایی که با انتخاب نام نیک، شخصیت فرزندشون رو شکل میدن.